Ένας έπαιξε κι έχασε λεφτά ή τη ζωή του, άλλος έχασε έναν άγγελο από παρεξήγηση, ένας τρίτος δεν κατάφερε να τελειώσει μια συναυλία, ενώ ο Αλεξάντερ Ντμίτριεβιτς Μπλανκ, παππούς του Λένιν, έμαθε την αλήθεια για την επανάσταση του ’21 από πρώτο χέρι....

Ένας άνδρας παρακολουθεί τη γυναίκα των ονείρων του στο ραντεβού με τον εραστή της....

Έξι διαφορετικοί άνθρωποι, έξι πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες....

Είναι ριζικό το καλό που έμαθες από παιδί; Μπορείς να επουλώσεις ένα τραύμα της παιδικής σου ηλικίας αν γελάσεις και παίξεις μαζί του; Τι θα ήταν αυτή η χώρα αν είχε πετύχει όλος ο κόσμος; Πώς θυμάσαι την πρώτη σου φορά; Τι είδους έγκαυμα αφήνει μια τραγική νύχτα ακριβώς δίπλα σου; Ποιος είναι "ο ιστός της αράχνης" την εποχή της δικτατορίας; Μόνο ο Ντελακρουά μπορεί να προσωποποιήσει την ελευθερία; Γιατί κάποιος έμεινε 15 χρόνια στην ίδια τάξη με τη θέληση του; Τα ξέρεις τα 17 σταυραδέρφια της Πάρνηθας; Είχε "τη δική του ιστορία" ο δρόμος έξω από το σπίτι σου; Τα όνειρα και τα Μαθηματικά και τα δύο ή κανένα ερμηνεύουν ακραία γεγονότα μιας ζωής; Έχεις ιδέα πού είναι το Τσουργέλι; Ποιοι και γιατί, μια Κυριακή του Νοέμβρη, πετούσαν θλιμμένοι μπαλόνια στο Σύνταγμα; Σημασία έχει από πού παίρνεις τα πράγματα ή πού τα πας; Σε παρασύρει η ατμόσφαιρα ενός συγγραφέα τόσο ώστε να σε παίρνει μαζί του; Γιατί να διασωθούν 10 χαμένα πλάνα από μια εξοχή; Δεκαέξι διαφορετικοί αφηγητές σε ισάριθμα διηγήματα αυτομυθοπλασίας προσπαθούν να απαντήσουν στο μεταίχμιο ανάμεσα στον μυστικό και στον φανερό κόσμο....

Ένα κλειδί περνά από χέρι σε χέρι....

όρεσα το σκούρο λαχανί μπουφάν με προοπτική να επιδοθώ στο γνωστό μου περπάτημα μέχρι εξαντλήσεως....

"Κάθε μέρα η ζωή μας επιφυλάσσει εκπλήξεις....

Σωστό ή λάθος, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω αλλά όσο οι εαυτοί δέχονται ο ένας την αδυναμία του άλλου, ο χρόνος γίνεται περιττός, για πάντα καλοκαιρινός ο τόπος, άμμος στα δάχτυλα των ποδιών, στον θώρακα, πάνω στο στήθος μου αλατόνερο, στα χέρια κατακόκκινο καρπούζι....

Το σιδερένιο πουλί ξαναφάνηκε στον ουρανό....

Όταν τελικά το φεγγάρι βγήκε, ήταν μια θολή, κρύα σελήνη, κρυμμένη μέσα στις νεφέλες της....

"Ήμουν έτοιμη να τους πνίξω, η πατούσα μου πίεζε το σημείο της καρωτίδας, δεν θα δίσταζα, το παραδέχομαι, όταν μπήκε μέσα η λύκαινα των ονείρων μου....

Από τα βιβλία που είχε διαβάσει ο Γιόχαν, είχε αποκτήσει πλέον μια καλή εικόνα για το τι σήμαινε να είναι κανείς λυκάνθρωπος....

-...

Ένας παππούς προσφέρει λεμόνια αντί για λουλούδια....

Οι "Κόρες του ηφαιστείου" είναι ένα βιβλίο για αλαφροΐσκιωτους ανθρώπους και διπολικές καταστάσεις - φως και σκοτάδι, ποίηση και πραγματικότητα, παρελθόν και μέλλον, πράγματα θνητά και πράγματα αιώνια....