Οι θρύλοι λένε ότι αν καταφέρεις και διανύσεις τις ερημικές πεδιάδες της Ιορδανίας κι επιζήσεις από τον ανελέητο ήλιο και τα πλάσματα που σέρνονται κάτω από την άμμο, θα φτάσεις σε μια Μαύρη Πόλη - μια πόλη που το πραγματικό της όνομα δεν μπορεί να προφέρει κανένας άνθρωπος, εκτός ίσως από τα χυδαία βδελύγματα που κατοικούν εκεί....

Έξι σύντομες ιστορίες, με γεύση από θαλασσινό νερό και μυρουδιές από το χώμα της φτωχής κυκλαδίτικης γης μετά την πρώτη φθινοπωρινή βροχή, έρχονται στο προσκήνιο σαν σπιλιάδες, αναζωπυρώνοντας τη φλόγα της μνήμης λίγο πριν το πέπλο της λησμονιάς σκεπάσει για πάντα τα χνάρια που άφησαν στο διάβα τους άνθρωποι απλοί, άνθρωποι του στεριανού και του θαλασσινού μόχθου, που εκφράστηκαν στη ζωή τους με τέχνη και ομορφιά....

Από το μπουάτ μιας γωνίας των γραφείων ξεκινούσε ένας κόκκινος σπάγκος, τρυπούσε τον τοίχο κατά μήκος, περνούσε κάτω από το μπαλκόνι, διέσχιζε εναέρια τον κεντρικό δρόμο, και κατέληγε απέναντι στο ξυλουργείο του Λευτέρη, ο οποίος ροκάνιζε μια πόρτα, ενώ ο βοηθός του κρατούσε στα χέρια του δυο σκουριασμένους μεντεσέδες....

Εικόνες ζωής, χαμηλόφωνες αλλά και υπαινικτικές, με ένα βλέμμα νοσταλγικό και καταγγελτικό για όσα έγιναν και όσα δεν πρόλαβαν να γίνουν....

Στα δεκατρία αφηγήματα άνθρωποι κάθε ηλικίας με επείγουσα αίσθηση του επίκαιρου αφηγούνται τη δική τους ιστορία....

Μία ηρωίδα χωρίς όνομα παλεύει με έναν επίμονο δαίμονα για λίγη σεροτονίνη....

Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι: Αυτοί που παλεύουν διαρκώς να βγάλουν το κεφάλι τους πάνω από τον βάλτο που λέγεται "ζωή" και να ανασάνουν ελεύθερα και αυτοί που τα έχουν παρατήσει καιρό τώρα, γιατί βολεύτηκαν και αναπνέουν πια με μάσκες οξυγόνου....

...

Το διήγημα αυτό έχει ως αφορμή ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη στον οικισμό του Αγίου Δημητρίου στο ανατολικό Πήλιο του 2006....

Το βιβλίο του Μανόλη Δημελλά, γνωστού δημοσιογράφου του Μεγάλου Καναλιού (Mega Chanel), είναι γραμμένο σε γλαφυρή Νεοελληνική γλώσσα, με ωραίους (και χιουμοριστικούς) Καρπαθιακούς ιδιωματισμούς....

Στην είσοδο του καφενείου υπάρχει μια πέτρα το ίδιο σχήμα με τον ομφαλό της γης....

Υπάρχουν ερωτήματα -κατά το συγγραφέα- που φαντάζουν παράλογα: Μπορούμε ν’ αναδιαμορφώνουμε την πραγματικότητα, ελέγχοντας τις αναμνήσεις; Γίνεται να αιχμαλωτιστεί το φεγγάρι; Επηρεάζει ο καιρός το χαρακτήρα ή το αντίστροφο; Έχει νόημα να φτιάχνεις παγοδρόμιο σε ηφαιστειακό κρατήρα; Τι δρα πιο καταλυτικά - το αίμα ενός ινδάλματος, που θυσιάζεται σε εξέγερση φυλακών ή αυτό που χάνεις κάθε νύχτα από τα κουνούπια; Δεκατρείς φανταστικές ιστορίες....

Ουτοπία / έχω ένα όνειρο Κι ως οι αυγές λιγώνουν στα επινίκια νύχτας και οι ζεστές μέρες μισεύουν στων ανέμων το μεθύσι, μια ευχή μονάχα κάνω....

"Ξύπνα, ρε! Κοίτα εκεί! Η θάλασσα....

Άνθρωποι πίσω από κλειστές πόρτες, χωμένοι βαθιά στον εαυτό τους....