Ιστορίες ξεριζωμένων ανθρώπων από τις πατρίδες τους....

Κολασμένα ψυχιατρεία, σκοτεινά κελάρια, μυστηριώδεις καλλιτέχνες, φαντάσματα, παράξενα μουσικά κουτιά, στοιχειωμένες μνήμες, φονικοί δίσκοι μουσικής, επισκέπτες απ’ το υπερπέραν και μια εξωπραγματική πλευρά της Αθήνας....

Ένας συνηθισμένος άνθρωπος, ακόμη κι από σένα πιο συνηθισμένος, ω! αναγνώστη, έρχεται αντιμέτωπος με υπερκόσμιους επισκέπτες και με μια σαγηνευτική πλην θανάσιμη «ντίβα» από άλλο πλανήτη....

Τα διηγήματα του Γιάννη Πετσαλάκη είναι μικρές, ολοζώντανες ιστορίες, νοτισμένες με άρωμα νοσταλγίας από αλλοτινούς καιρούς, σμαλτωμένες με την πατίνα του χρόνου, που αντλούν από την Ελλάδα την σημερινή και την άλλη, του παρελθόντος....

-...

Οι περαστικοί τον κοιτάζουν με περιέργεια, του χαμογελάνε γλυκά, κάποιες γυναίκες κάνουν τρυφερά νεύματα με το κεφάλι....

Ένα βιβλίο που προκάλεσε αντιδράσεις πριν καν εκδοθεί....

12 λιτές ιστορίες για ισάριθμους μήνες, που αποτυπώθηκαν με απλό τρόπο στο χαρτί, χάριν ενός έτους, και εκφράζουν αισιοδοξία....

Επτά το απόγευμα και Ιούνης....

Για κάθε γόπα στο τασάκι, κάθε τσίχλα κολλημένη στις πλάκες του δρόμου, κάθε άδειο ποτήρι στο μπαρ, κάθε πεταμένο κάτω εισιτήριο του μετρό, υπάρχει μια ιστορία που περιμένει κάποιον να τη διηγηθεί....

Ο "Μπαμπάς Φάλαινα" είναι μια συλλογή από 9 μικρά διηγήματα, γραμμένα σε πρωτοπρόσωπη γραφή....

Ένας νεαρός συζητά με τη νεκρή γιαγιά του....

Ο σουρεαλισμός της ζωής, τοποθετεί κάποιες λέξεις δίπλα δίπλα πάνω στο χαρτί, να διηγηθούν τον έρωτα, τον άνθρωπο, την αθανασία της ψυχής μας, τα μονοπάτια που οδηγούν στο όνειρο....

Πήραμε ευθύς τ ανθόσπαρτο στρατί του ήχου κι αυτός μας οδήγησε μπροστά σε κάτι μαρμαρένιες πίστες που αντιφέγγιζαν λευκό θάμπος....

Μέσα από τα διηγήματα, περιγράφονται χαρακτήρες και καταστάσεις που αν και διαδραματίζονται σε διαφορετικούς μεταξύ τους χρόνους, οι αξίες της ζωής, όπως είναι το δίκαιο, η αυτογνωσία, η καταδεκτικότητα, ο ηρωισμός, το καθήκον, η αυτοκριτική, παραμένουν πάντα διαχρονικές δυναμικές που διανθίζουν την ανθρώπινη πορεία....