Σε μια πόλη αφιλόξενη και δυστοπική όπως είναι η Αθήνα, οι ήρωες της συλλογής διηγημάτων ζουν μια περιπέτεια, αντιμέτωποι με αντιξοότητες άλλοτε οριακά τραγικές και άλλοτε φαιδρές...

Πήρε τον δρόμο για τη θάλασσα με το κορίτσι στα χέρια του...

Πόση ανακούφιση νιώθουμε όταν βλέπουμε αυτά τα οχήματα που αδειάζουν τους κάδους των απορριμμάτων στους δρόμους; Όταν μαζεύουν μ’ εκείνον τον χαρακτηριστικό θόρυβο της πρέσας τους τα σκουπίδια όλων μας; Παίρνοντας μαζί τους ό,τι βρώμικο πετάξαμε, ό,τι δεν χρειαζόμαστε πια; Κάπως έτσι και τούτο το βιβλίο, μάζεψε χρόνια τώρα, μπορεί και πάνω από δεκατέσσερα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βάρυναν τον κάδο της ψυχής μου και τα πήρε μαζί του...

Σε έναν κόσμο όπου η σιωπή της ψυχής αντηχεί πιο δυνατά από κάθε κραυγή, ένας άνθρωπος ξεκινά ένα ταξίδι βαθιά μέσα στον εαυτό του...

Πόσο ανεκτίμητα αληθινό ή πόσο απογοητευτικά faux μπορεί να αποδειχτεί ένα φωτοστέφανο; Οι ήρωες των οκτώ διηγημάτων της συλλογής, σαν άλλοι «άγιοι» και «αμαρτωλοί» των παραβολών, ξεδιπλώνουν τις ιστορίες τους αποκαλύπτοντας τις πιο βαθιές σκέψεις, τα πάθη, τις αδυναμίες τους...

Σήμερα οι άνθρωποι έχουν ως όνειρο και προσδοκία να φτιάξει ο καθένας τη ζωή του και να οικοδομήσει την προσωπική του ευημερία… Όμως υπάρχουν ακόμη κάποιοι “αμετανόητοι”, που θέλουν και επιδιώκουν δίκαια και ειρηνικά να κάνουν κάτι καλύτερο για τον κόσμο...

Ένας μικροεπαγγελματίας που εξαφανίζεται ξαφνικά από το στέκι του και καταφέρνει να γνωρίσει ακόμη και τις πιο ακραίες απολαύσεις του ανθρώπινου βίου· μια νεαρή αρχιτεκτόνισσα που περιμένει να την υποδεχτούν με θέρμη σε κάποιο ορεινό χωριό και να τη φιλοξενήσουν όπως τόσες άλλες φορές, εκπλήσσεται όταν τη διώχνουν με ύβρεις και εντυπωσιάζεται λίγο μετά, όταν αρχίσει να κατανοεί την αρχέγονη σκέψη των βοσκών· μια μεσόκοπη γυναίκα-στέλεχος εταιρείας διαδικτυακών υπηρεσιών αποφασίζει ν’ αλλάξει τη ζωή της, όταν ξαφνικά και κάπως αναπάντεχα βρίσκεται μπροστά σ’ ένα ποίημα· ένας μαθητής που προσπαθεί να ανακαλύψει το παρελθόν του αντάρτη πατέρα του κι ένας γέρος που γεύεται τη χαρά της ζωής, όταν βρίσκεται να τραγουδά σε μια αυτοσχέδια παιδική κουστωδία καλαντιστάδων: Αυτοί είναι μερικοί από τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων του βιβλίου...

«Για ζύγωσε μια δόση, μπρε, κι άκου προσεχτικά, για τούτες τες παραβολές δεν θα τες ματακούσεις, ούχι στον κάμπο των Σερρών, μα και στον κόσμο όλο...

Τα διηγήματα αυτά καλύπτουν χρονικά μια περίοδο που εκτείνεται από τα τέλη περίπου του 19ου μέχρι και το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, περίοδο έντονων κοινωνικών, πολιτικών και γεωγραφικών ανακατατάξεων στον ελλαδικό χώρο...

Δεκατέσσερα μικρά διηγήματα μιλούν για ιστορίες καθημερινών ανθρώπων, που παλεύουν με το πεπρωμένο τους, τα πάθη, τους φόβους και τα λάθη τους για την επιβίωσή τους...

Το καλύτερο δώρο για τα Χριστούγεννα για μικρούς και μεγάλους! Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο «άγιος» της Ελληνικής Λογοτεχνίας, μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη συντροφιά βοηθώντας μας να θυμηθούμε την παράδοση της Πατρίδος μας τις μέρες που η Ελληνορθοδοξία γιορτάζει τη Γέννηση του Θεανθρώπου...

Διηγήματα που διαδραματίζονται –τοπικά και χρονικά– σε σχολικές αίθουσες, σε στρατώνες, σε επιδρομές των Βίκινγκ ακόμη και στις ημέρες της εισβολής της Κύπρου...

Δὲ θ’ ἀποχτήσω ποτὲ τὴν ἀντοχὴ ἐκείνων τῶν μανάδων ποὺ γεννούσανε ἀπάνω στὸ τραπέζι ἢ ἀνάμεσα σὲ δυὸ καρέκλες, ὅπως γεννήθηκα κι ἐγώ...

Τα κύματα, άλλοτε άγρια κι άλλοτε γαλήνια, μεταφέρουν τους κρυφούς πόθους των ανθρώπων...

TO ΚΟΙΝΟΒΙΟ, η τελευταία συλλογή διηγημάτων του Μάριου Χάκκα, είναι η συνταρακτική κατάθεση της αλήθειας μιας παθιασμένης και λεηλατημένης ψυχής, η απόλυτα αυθεντική μαρτυρία του βίου και της πολιτείας ενός μελλοθάνατου, εξεγερμένου απέναντι στην κοινωνία που τον έθρεψε αλλά και στην ίδια του τη μοίρα, το παραληρηματικό, μακρόσυρτο παραμιλητό ενός ψυχορραγούντος συνανθρώπου μας, που η πεμπτουσία της κοινωνικοπολιτικής και υπαρξιακής του εμπειρίας μετουσιώθηκε σε ένα στιλπνό μέσα στην αφτιασίδωτη και υποβλητικής γοητείας γραφή του πεζοποίημα, έναν ύμνο στην ίδια τη ζωή, ένα πολύτιμο ντοκουμέντο που αποπνέει αίσθηση ελευθερίας, ανεξαρτησίας, αυτοπροσδιορισμού και τυραννισμένης ομορφιάς...