«Παιδί μου, θα σ’ τα πω όλα...

Ποτέ δεν έμαθα την ακριβή ημερομηνία που γεννήθηκα...

Σεπτέμβρης, 1916...

Ο θάνατος του Μάρκου ήταν άραγε τραγικό δυστύχημα ή ανθρωποκτονία από πρόθεση; Ο Άλκης είναι σίγουρος πως η Μελάνθη κάτι του κρύβει...

Μέσα στη νύχτα ξύπνησα απότομα, άναψα το φακό μου και μπήκα μέσα στο σπίτι για να πάρω ένα μπουκάλι νερό...

Μετά τη Μεταπολίτευση, όταν ο ήρωας του βιβλίου βρεθεί σαν σπουδαστής στη χώρα του παραμορφωμένου σοσιαλισμού του Τσαουσέσκου, έρχεται αντιμέτωπος με τη στρεβλή εφαρμογή και την τελική διάψευση των οραμάτων του...

Στη χαραυγή του 20ού αιώνα η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκεται στα όρια της διάλυσης, ενώ στην Ευρώπη διαμορφώνεται μια ανατρεπτική εποχή λόγω των σημαντικών πολιτικών αλλαγών που πραγματοποιούνται...

Από ορίζοντα σε ορίζοντα, φεγγάρι στο φεγγάρι σε μια πορεία γεμάτη ενέδρες, στρατό και παρακρατικούς...

Μια νέα γυναίκα αιμόφυρτη μέσα στα λασπόνερα, μια μαριονέτα με σπασμένα τα σκοινιά της...

ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ 1936...

Τελικά μετά από τόσες χαρές και τόσες λύπες, τόσα όμορφα και τόσα άσχημα, τόσα σκαμπανεβάσματα στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τις προτεραιότητες που θέτουμε, τι αφήνουμε πίσω μας; Ποια μικρή αλλαγή μπορεί να φέρει το πέρασμά μας από τον μικροσκοπικό μας πλανήτη, που στεγάζει αδιαμαρτύρητα τις ταραχώδεις ζωές μας; Η Μαρίνα αφηγείται την ιστορία της ένα απομεσήμερο, που μια πρόωρη βροχή έφερε σκοτάδι στην πόλη...

Αν μπορούσες να τελειώσεις τον έρωτα μ’ ένα χάπι, θα το έκανες; Στο άμεσο μέλλον ο έρωτας κατηγοριοποιείται ως ψυχική ασθένεια...

Νάσος Θάνος...

∆εκέµβρης του 2016...

Σ’ εκείνα τα μπαλκονάκια της οδού Ανθέων 6, με τις πράσινες τέντες και τα ακατανόητα σύνορα από λεκιασμένο νάιλον, δυο αγόρια ξεκινούν τις ζωές τους πίσω από πανιά του Καραγκιόζη, κρατώντας φιγούρες από χοντρό χαρτόνι και σούστες στα χέρια τους, και ξεπροβοδίζοντας σπουργίτια με τσακισμένα ποδαράκια και λευκές ταινίες πάνω τους, μη λογαριάζοντας τα σύνορα που μπαίνουν ανάμεσά τους...