Με την άφιξη και του τελευταίου επισκέπτη, όλα φαίνονται να πηγαίνουν ρολόι...

“...

Οι νέοι απ΄΄ την Ελλάδα που συνέρρεαν στα ιταλικά Πανεπιστήμια δεν ήταν ούτε γόνοι μεγάλων και πλούσιων οικογενειών ούτε μαθητές τού άριστα...

Χωρίς πυξίδα, με έλλειψη προσανατολισμού, με συνεχείς διαμάχες ανάμεσα στον κατακερματισμό και τη συνοχή – αυτή είναι η καθημερινότητα του μικρόκοσμου μιας αριστερής εφημερίδας...

Το βιβλίο αυτό είναι αληθινή ιστορία και αφορά στον αγώνα το δικό μου και του παιδιού μου από τη στιγμή που διαγνώστηκε με μια σπάνια πάθηση...

Ταξίδια καθημερινότητας...

Όλυµπος...

Πρόκειται για την ιστορία μιας απλής γυναίκας της επαρχίας, που αγαπά και παντρεύεται έναν άντρα με τον οποίο και κάνει οικογένεια, αποκτάει και δυο παιδιά...

Μυστράς, Αθήνα, Ζάκυνθος...

Έτος 2100...

«Θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής μαζί σας...

Κι ύστερα ήρθαν Αυτοί! Στο μεγαλόπρεπο σπίτι του θείου της, όπου έμεναν, ήρθαν Αυτοί! Αυτοί, οι δίχως λύπηση για κανέναν...

Πάμε από την αρχή, λοιπόν: Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν η Βικτόρια… Νομίζω μίλησα πολύ… Λοιπόν, δεν λέω τίποτα άλλο! Αν ποτέ, βέβαια, βρεθεί αυτό το τετράδιο στα χέρια σας, κάνω την ευγενή παράκληση να το διαβάσετε εμπιστευτικά, γιατί βασικά, θίγονται όλα τα προσωπικά μου σε μερικές σελίδες...

Η Πηνελόπη νιώθει να απειλείται από κάτι ανεξήγητο: από μια σκοτεινή, αόρατη οντότητα που πλανάται ανάμεσα στις φυλλωσιές...

Νομίζω ότι θα χάσω το μυαλό μου… Η αγάπη με οδηγεί αργά και σταθερά προς τον όλεθρο...