Ο άνδρας, ύστερα από κάποια ηλικία, αποφασίζει επί το πλείστον με γνώμονα το πάνω κεφάλι και λιγότερο με το κάτω...

«Θέλω να με θυμάστε σαν μια προοπτική, σαν κάτι που δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω, σαν μια ανεκπλήρωτη ιστορία· μόνο με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσω να υπάρχω»...

Μια νέα έκδοση της “Γυφτοπούλας” του Παπαδιαμάντη από τις εκδόσεις Δόμος και τον Άγγελο Καλογερόπουλο...

Πίστεψα στην ιδέα του «οπωσδήποτε»...

Είχαμε δικούς μας κώδικες ομιλίας...

Δύο ξεχωριστές ιστορίες δύο γυναικών αγνώστων μεταξύ τους...

Άνθρωποι διαφορετικοί, που ζουν, δρουν και σκέφτονται σε διαφορετικές εποχές και σε διαφορετικούς τόπους: Η Μαίρη, που προσπαθεί να ολοκληρώσει το διδακτορικό της στη σύγχρονη Αθήνα, μελετά τον Rousseau και ενώ αγωνιά να δώσει απάντηση σε ερωτήματα όπως «ποια είναι η φύση του ανθρώπου» και τι σημαίνει «ο άνθρωπος στη φυσικότητά του», με τη συνδρομή της Ιωάννας βιώνει πρωτόγνωρες εμπειρίες...

Αγία Πετρούπολη, Οκτώβρης, 1917...

Mια ιστορία ανασκαφών, εγκλήµατος και έρωτα στη Μακεδονία...

Την ημέρα που η Πάολα κάλεσε στο σπίτι της την ανιψιά της τη Νάγια, για να της ανοίξει την καρδιά της, άνοιξε μαζί και το κουτί της Πανδώρας για ολόκληρη την οικογένειά τους...

Γυναίκες που υποφέρουν… Γυναίκες που σιωπούν...

Στα Αιώνια Βασίλεια του Φωτός, το να βρει μια ψυχοπνευματική οντότητα την «κλίση» της δεν είναι απλώς μια ανακάλυψη, μια συνειδητοποίηση, είναι ο ίδιος ο λόγος της Ύπαρξης...

Πιάνοντας τον καρπό ενός χεριού δεν μετράς μόνο τον σφυγμό του...

Τρεις από τις επτά πύλες της πόλης είχαν πια κυριευτεί κι οι μέχρι χτες σκλάβοι, οι πεινασμένοι, οι ματωμένοι, οι εξανδραποδισμένοι, γονάτιζαν το θεριό, άλωναν την Τριπολιτσά...

Η Αναστασία και ο Ορέστης γεννήθηκαν μέσα στην καρδιά του χειμώνα, τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο αντίστοιχα, σε δύο ολότελα διαφορετικά σημεία του ελληνικού χάρτη...