Η Αννιώ κατέφυγε στη μικρή καστροπολιτεία του κάμπου, μ’ ένα μυστικό...

Το φεγγάρι είχε ανέβει αρκετά ψηλά...

[...

Η καραμπίνα του σημάδευε κατευθείαν το στήθος μου...

Στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, η Ρόζα Παρκς, μία μεσήλικη μαύρη γυναίκα, μπαίνει σε ένα αστικό λεωφορείο για να τη μεταφέρει στο σπίτι της, μετά από μία κουραστική μέρα στη δουλειά...

Κωνσταντινούπολη του 462 μ...

Το 1952, σε ένα χωριό της Ευρυτανίας, οι άνθρωποι προσπαθούν να ξαναχτίσουν τις ζωές τους σε έναν τόπο που τον ρήμαξε ο πόλεμος...

Ο άνδρας, ύστερα από κάποια ηλικία, αποφασίζει επί το πλείστον με γνώμονα το πάνω κεφάλι και λιγότερο με το κάτω...

«Θέλω να με θυμάστε σαν μια προοπτική, σαν κάτι που δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω, σαν μια ανεκπλήρωτη ιστορία· μόνο με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσω να υπάρχω»...

Μια νέα έκδοση της “Γυφτοπούλας” του Παπαδιαμάντη από τις εκδόσεις Δόμος και τον Άγγελο Καλογερόπουλο...

Πίστεψα στην ιδέα του «οπωσδήποτε»...

Είχαμε δικούς μας κώδικες ομιλίας...

Δύο ξεχωριστές ιστορίες δύο γυναικών αγνώστων μεταξύ τους...

Άνθρωποι διαφορετικοί, που ζουν, δρουν και σκέφτονται σε διαφορετικές εποχές και σε διαφορετικούς τόπους: Η Μαίρη, που προσπαθεί να ολοκληρώσει το διδακτορικό της στη σύγχρονη Αθήνα, μελετά τον Rousseau και ενώ αγωνιά να δώσει απάντηση σε ερωτήματα όπως «ποια είναι η φύση του ανθρώπου» και τι σημαίνει «ο άνθρωπος στη φυσικότητά του», με τη συνδρομή της Ιωάννας βιώνει πρωτόγνωρες εμπειρίες...

Αγία Πετρούπολη, Οκτώβρης, 1917...