Ύστερα από λίγα λεπτά, το αυτοκίνητο, µε το νέο του φαφούτικο στυλ, κοιµόταν στο υπαίθριο σπίτι του και θύµιζε κτήριο σχολής στο οποίο µόλις είχαν κολληθεί οι εκλογικές αφίσες των κοµµατικών παρατάξεων: πριν από λίγες ώρες ήταν πολύ πιο ωραίο...

Στη θρυμματισμένη Αθήνα, αλλά και στην επαρχία, τρεις άντρες και τρεις γυναίκες διασταυρώνονται, σμίγουν και απομακρύνονται, περιπλανώμενοι στην σκοτεινή πλευρά του εαυτού τους και της πόλης...

Ένα ημερολόγιο σε μια σοφίτα...

Δεν υπάρχει τίποτα υγιές στη λατρεία της ομορφιάς...

Κεντρική Μακεδονία… Μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα που εξαφανίστηκε πρόσφατα βρίσκεται βάναυσα κακοποιημένη και δολοφονημένη πλάι σε ένα ποτάμι, αρκετά κοντά στο κτήμα ενός πάμπλουτου άντρα...

Όταν η Σμαράγδα, στα τέλη του 1874, φτάνει από την Κωνσταντινούπολη στη Σύμη με το καράβι του ηλικιωμένου Μόσκοβου, δεν περιμένει ότι στο νησί με τα πολλά προνόμια και τους επιδέξιους σφουγγαράδες θα βρει την ευτυχία...

Στην πρώτη πρόβα μετά από δυο ημέρες, άρχισε να μου μιλάει...

Δύο αντίπαλες ενορίες που τσακώνονται για ασήμαντους λόγους...

Πλάνεψε η μοίρα το μυαλό και την καρδιά, τρέλανε κάθε κύτταρο της ύπαρξής μου φέρνοντας μίσος και καταστροφή...

Καθώς η αυγουστιάτικη ζέστη κατακλύζει τους στενούς, βρόµικους δρόµους γύρω απ’ το λιµάνι του Πειραιά, έξι γνωστοί δικηγόροι της πόλης βρίσκονται δολοφονηµένοι ο ένας µετά τον άλλο...

Πόσο βαθιά µέσα σου θα έφτανες για να αποδεχτείς το µοιραίο; Πόσο βαθιά θα τολµούσες να σκάψεις για να γνωρίσεις τον εαυτό σου, λίγες στιγµές πριν τον αποχωριστείς; Μέχρι πού θα έφτανες για να νιώσεις ικανοποιηµένος µε τη ζωή που έζησες και να µπορέσεις να αφεθείς; Ο Χάρης, λίγες στιγµές πριν από τον θάνατό του, βουτάει µέσα στο σώµα του για ένα τελευταίο ταξίδι...

"Είμαι ένας λεπρός αποσυνάγωγος, αυτό είμαι...

Ανατολική Θράκη, Αδριανούπολη-Ορεστιάδα, δύο πόλεις µε κοινή ανθρώπινη µοίρα συνύπαρξης...

Ο Άλεξ µόλις χώρισε...

Η Λιζ στεκόταν µπροστά στην τζαµαρία του µικρού της δωµατίου και κοίταζε τη θάλασσα...