Με φόντο τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Κρήτη της δεκαετίας του ’20, το Sultani υφαίνει μια ιστορία μνήμης, απώλειας και αναγέννησης∙ μια ανθρώπινη αφήγηση για το πώς οι πληγές του ξεριζωμού μπορούν να γίνουν ρίζες νέας ζωής...

Ο Βασίλης Παπαγεωργίου, κρατώντας την υφή της γραφής του, τη διαύγεια των ειρμών του, τη στιλπνότητα της γλώσσας του, επανέρχεται αυτή τη φορά με ένα στοχαστικά αποχρωσιακό αστυνομικό μυθιστόρημα, δημιουργώντας μέσα από σασπένς και μυστήριο μια διαφορετική τοπογραφία της Θεσσαλονίκης...

Είναι αρχές του Δεκέμβρη του 2022, όταν ο Μίνωας Σεχίδης, o ηλικιωμένος παρίας ιστορικός του Θερίστρου, πεθαίνει...

Η «Λάουρα», ένα από τα καλύτερα έργα του Ξενόπουλου, είναι ένα έργο που κυριαρχεί το ερωτικό πάθος...

Η τυχαία πρώτη γνωριμία δύο ανθρώπων, ενός ενήλικα, του Μποϊλέ, κι ενός αγοριού στα πρόθυρα της εφηβείας στην αρχή της δεκαετίας του 1960, περνά από διάφορα στάδια κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης γνωριμίας τους...

2030, Φιλαδέλφεια...

Κύπρος, 28 Απριλίου 2024...

Δυο ξεχωριστές γυναίκες, με ονόματα λουλουδένια κι ευωδιαστά...

Αθυρόστομος, νευρικός, με εμπιστοσύνη στο ένστικτό του αλλά και με μεθοδικότητα, γυναικάς και πότης, άνθρωπος με πάθη και πόθους, ξεγλιστράει στις σκιές της μεγαλούπολης, αποφεύγοντας σφαίρες, γροθιές και θανάσιμες παγίδες...

Μέσα από τις μνήμες της Αντιγόνης, μιας δραστήριας δημοσιογράφου, ζωντανεύουν οι αφηγήσεις και οι εμπειρίες γυναικών, τις οποίες ενσαρκώνει η μητέρα τής ηρωίδας, που δεν είχαν τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν τον παραδοσιακό ρόλο του φύλου τους...

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ...

Η Μυρσίνη, μια νέα κοπέλα μεγαλωμένη στην επαρχία, ζει πλέον στους τρελούς ρυθμούς της πόλης και αναζητά έντονα το προσωπικό της αποτύπωμα στη ζωή, ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του πατέρα της, μια εμπειρία-ορόσημο για τη μετέπειτα πορεία της...

Τρεις νεαροί που διατηρούν ένα γραφείο ιδιωτικών ερευνών, επιβουλευόμενοι επί μακρόν τους πελάτες τους, δραστήριοι και φιλόδοξοι, εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να ανέλθουν στη γοητευτική βιομηχανία της νύχτας...

Ο Στέφανος από παιδί υπήρξε ένας πολύ τυχερός άνθρωπος...

«Καθώς έπεφτε το σκοτάδι στο δάσος, τα πλάσματα που κυκλοφορούσαν την ημέρα κρύβονταν στις φωλιές τους, ενώ αυτά που αγαπούσαν το σκοτάδι άπλωναν τα γαμψά τους νύχια, για να βγούνε στην επιφάνεια… για ακόμα μια νύχτα»...