Κυκλοφόρησε σε νέα έκδοση, με εισαγωγή της Χριστίνας Ντουνιά, εκτενές χρονολόγιο και επίμετρο με κριτικές της εποχής, το βιβλίο του Πέτρου Πικρού Τουμπεκί, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1927....

Δύο υπάρξεις, μάνα και γιος, αγωνίζονται να κρατηθούν ζωντανοί, μέσα στο απέραντο νεκροταφείο του πνευματικού θανάτου που έχει περιπέσει η ανθρωπότητα, από τα βαριά δεσμά της ύλης....

"Και πώς διασαλεύεται η τάξη, αγαπητέ μου; Η τάξη διασαλεύεται όταν ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουν....

Ο έρωτας ουρανόσταλτος άγγιξε τα σύνορα και τη διψασμένη καρδιά της Δάφνης....

-...

Η γυναίκα, σε όλο της το μεγαλείο....

- Νιώθω σαν κρυστάλλινος καθρέφτης που έχει σπάσει σε χίλια κομμάτια και τα θρύψαλά του μου γέμισαν την αγκαλιά, κραύγασε η λίμνη....

Ενώ η κοινωνία μας απολαμβάνει την ευδαιμονία του καθημερινά αναπτυσσόμενου τεχνικού πολιτισμού μας, εξακολουθώντας μάλιστα ν αναζητά με πάθος πρόσθετες απολαύσεις, αδιαφορεί προκλητικά, αν και φέρει τη βασική ευθύνη, για την τραγωδία που παίζεται πίσω από τα κλειστά παράθυρα εκατοντάδων οικογενειών, όπου ξετυλίγεται, βουβά τις πιο πολλές φορές, το δράμα χιλιάδων νέων κάθε ηλικίας, που έχουν πάρει τον χωρίς γυρισμό δρόμο "της απωλείας"! Μαζί κι εμείς, απλοί θεατές! Άραγε όμως αναρωτηθήκαμε, αν το πεσμένο στην άκρη του δρόμου θύμα, που σήμερα αδιάφορα προσπεράσαμε, ίσως αύριο είναι ένα δικό μας πρόσωπο; Τις θλιμένες αυτές φιγούρες των ζωντανών νεκρών που αδιάκοπα, δυστυχώς, πολλαπλασιάζονται από την ανάλγητη απληστία των αδίστακτων κυκλωμάτων, αλλά και από την κονωνική αδιαφορία, παρουσιάζει ανάγλυφα το μυθιστόρημά μας....

Ήταν της τύχης γραμμένο μια ήσυχη κωμόπολη να γίνει το θέατρο μιας απίστευτα δραματικής, όμως αληθινής κοινωνικής αντιπαράθεσης....

Μια ιστορία φανταστική, γεμάτη αληθινά συναισθήματα....

Μιλήσαμε για τις γειτονιές, τις ρούγες, τα σοκάκια και τις αλάνες....

Ο αναγνώστης ίσως αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα στις σελίδες του βιβλίου αυτού που αναφέρεται στη ζωή μιας οικογένειας στο Τορίνο στη βόρεια Ιταλία....

Η φιλία ή ο έρωτας που αποσκοπούν στην εκμετάλλευση του άλλου, στο χρήμα ή στη δόξα, δεν είναι ούτε φιλία, ούτε έρωτας....

[....

"Τη συναντούσε κάθε Δευτέρα απόγευμα στις 5, χειμώνα-καλοκαίρι στο ίδιο καφέ στην ίδια θέση....