Δύο ιδιαίτεροι άνδρες και μια δυναμική μοντέρνα γυναίκα....

Η διαδρομή ήταν όμορφη....

Σχεδόν εκατό χρόνια μετά τη συγγραφή του, εκδίδεται για πρώτη φορά ένα άγνωστο μυθιστόρημα του Ψυχάρη από το αυτόγραφο του δημιουργού του στη Μπενάκειο Βιβλιοθήκη....

Ένα αστυνομικό των....

-...

Ένα ελεύθερο ταξίδι μέσα στη μνήμη με αφορμή απρόβλεπτες ματαιώσεις πτήσεων και ατέλειωτες καθυστερήσεις στα αεροδρόμια της Ευρώπης....

-...

Ήταν κάποτε "μια μακριά αλυσίδα γυναικών, της οποίας κανείς δεν ήξερε πότε είχε ξεκινήσει ο πρώτος κρίκος ή ποια ήταν αυτή που είχε κληρωθεί πρώτη αλλιώτικη....

- Aν παρουσιαστεί στη Bουλή αιφνίδια θανατηφόρα, μεταδοτική ασθένεια; - Aν, για να εμποδίσει εξάπλωση του λοιμού, η Xωροφυλακή χτίσει πόρτες και παράθυρα της Bουλής, μεταφέρει συγγενείς των πολιτικών και δωρολήπτες στην πλατεία της και πραγματοποιήσει ολοκαύτωμα; - Aν ορισμένα πτηνά από τη Bουλή, που θα ανέλθουν "ψηλά", μεταδώσουν το μίασμα σε ουράνια πλάσματα; Kαι τα αγάλματα θα βγουν γαλήνια από τα μουσεία και ζητήσουν γαλήνια ένα ποτήρι νερό; - Kαι εάν ο πολίτης θεάται και τα μετέπειτα έργα του λοιμού: την πρωτεύουσα μεταποιημένη σε επίπεδη, ανθηρή πεδιάδα, όπου οι κάτοικοι (πρώην 6 εκατομμύρια, τώρα 6 χιλιάδες) τώρα ευτυχούν, και όλα τα ανωτέρω τα δουν ως happy end και αποφασίσουν ότι: Bουλή, Nόμοι, Kράτος, τους είναι περιττά;...

Ένας Άραβας μονάρχης -τύπος Σιχανούκ- που έχει εξοριστεί από τους κόκκινους μουφτήδες στη Ρώμη -εν είδει Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ-, και ένας διανοούμενος που εγκαθίσταται στην Αιώνια Πόλη για να συγγράψει τη βιογραφία του εξόριστου άνακτα, αποτελούν τους δύο βασικούς ήρωες του μυθιστορήματος....

Η ανεπανάληπτη σάτιρα του καπιταλισμού, στο πασίγνωστο μυθιστόρημα του Αντώνη Σιμιτζή σε νέα έκδοση....

Λίγο μετά το μεγάλο σεισμό της Θεσσαλονίκης στις 20 Ιουνίου του 1978, ο Παύλος οδηγείται στην αστυνομία ως ύποπτος ανθρωποκτονίας....

Ποιος είναι ο Γιάγκος και η Σοφία; Τι κρύβουν; Η ζωή στο χαμένο Πόντο, τα χρόνια του ξεριζωμού και η προσφυγιά από τότε έως τώρα και στον χρόνο τον άχρονο....

Κοιτάω έκπληκτη την ομορφιά του πράσινου πετραδιού, που αστραποβολάει καρφωμένο περίτεχνα στο χρυσό δακτυλίδι....

....