Ποιο νήμα μπορεί να συνδέει τις μνήμες της ελληνικής ιστορίας με τον εμφύλιο σπαραγμό στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Κοινό σημείο αναφοράς για τον ήρωα και κινητήρια δύναμή του η οργή, που τον οδήγησε από τις πύλες του Πολυτεχνείου, στο Βελιγράδι των βομβαρδισμών....

Το "Ακρόπολις εξπρές" είναι το τρένο που μεταφέρει ελπίδες, προσδοκίες και όνειρα, από τη μεταπολεμική Ελλάδα της δεκαετίας του ΄60 στη Γερμανία, που αγωνίζεται να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του πολέμου....

Ο κύκλος μιας ζωής που πρωτοανοίγει πριν από τη δικτατορία και ολοκληρώνεται στις μέρες μας, διατρέχοντας ένα τοπίο όπου ο έρωτας, ο θάνατος κι αυτός ο ίδιος ο χρόνος αναμετριούνται με τη μνήμη και τη διάσωση του παιδιού που ήμασταν κάποτε....

Ένας άνθρωπος μόνος μπορεί να σκεφτεί πολλά πράγματα, να δώσει ουσία στη φαντασία του, να ταξιδέψει και να ζήσει τα όνειρά του με ένταση, να βγει ματωμένος από τον χειρότερο εφιάλτη, να ταξιδέψει στην παιδική του ηλικία και να μιλήσει με τον εαυτό του σαν παιδί, να ξαναγνωρίσει τη μητέρα του, να ανακαλύψει ξανά τον εαυτό του....

Και όμως υπάρχουν φθινοπωρινές μέρες που το μυαλό μας ευωδιάζει σαν ανοιξιάτικο λιβάδι, και τότε....

Η Δανάη Λουϊζίδου είναι μια ευαίσθητη τριανταπεντάχρονη δικηγόρος....

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στον ευρύτερο Μεσογειακό χώρο κατά τη διάρκεια της πολυτάραχης περιόδου του 6ου μ....

Πιο πέρα από τη "Βασίλισσα των τζιτζικιών", στα σοκάκια και στις αλάνες της Τρίπολης του 1949, μια παρέα εφήβων δοκιμάζεται στο αμόνι της Ιστορίας....

Ένας βιομήχανος, που ζει στην Αθήνα, βασανίζεται από παράξενα αλλά συγχρόνως και γοητευτικά όνειρα....

Ένας συγγραφέας επιστρέφει στα πατρικά του εδάφη, στο χωριό όπου γεννήθηκε, για να ξαναβρεί τη χαμένη του έμπνευση....

Ένα τραγικό ατύχημα....

Ο Αστέριος Θαλασσινός είναι σεξουαλικά ανεπαρκής....

Ένας νέος άντρας, απογοητευμένος από τον εαυτό του και πικραμένος από μια αγάπη που τέλειωσε ανεξήγητα, κάνει το μεγάλο άλμα -αφήνει την πολυθρόνα και πηδάει σ ένα θαλασσοδαρμένο κατάστρωμα....

Λίγο πιο κει, απέναντι από την Κηφισίας ήταν το ίδρυμα....

Mια χιλιοειπωμένη φράση που έχουμε αφήσει να βγει από το στόμα μας σε στιγμές σαρκασμού ή αγανάκτησης....