Δύο ιστορίες...

Ένας τρομερός εμφύλιος πόλεμος ξεσπάει τους εφτά ουρανούς, ανάμεσα στα αγγελικά τάγματα...

«Πεθαίνουμε στα σαράντα από μια σφαίρα στην καρδιά που τη φυτέψαμε όταν ήμαστε είκοσι»...

Πραγματική Ιστορία, γίνεται μυθιστόρημα. Φονική καταιγίδα, σκοτώνει τους γονείς μπρος στα μάτια των μικρών παιδιών τους. Η ψυχή τους σημαδεύεται διαφορετικά. Το χρέος στην αδελφή σημαδεύει το αγόρι.

Η βροχή θεριεύει ώρα με την ώρα, λες και βάλθηκε να ξεπλύνει όλη τη βρομιά της γης. Έχει τέτοια οργή ο άνεμος, που η παλιά μονοκατοικία σείεται συθέμελα. Είναι και τα σκυλιά της γειτονιάς που αλυχτάνε με τα αστραπόβροντα. Είναι κι εκείνο το όνειρο το κακό, με το αίμα να τρέχει ποτάμι...

Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το βιβλίο, η αρχική του μορφή δεν ήταν μεγαλύτερη από μια σελίδα η οποία αποτέλεσε ένα χρονογράφημα στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα...

Οι δείκτες του ρολογιού σημάδευαν τον αριθμό δώδεκα, ακριβώς μεσάνυχτα, όταν τα δύο κορμιά ενώθηκαν σε έναν χορό που σύντομα θα αποδεικνυόταν μοιραίος… Ο Βιντσέντσο Λεόνε βρισκόταν αντιμέτωπος με την πιο σημαντική –έως τώρα– υπόθεση της νομικής καριέρας του...

Η Μίχη Ντώις, ζει σε ένα παλιό σπίτι εκατό και κάτι χρονών...

Ο χρόνος για τον Μάρκο είχε σταματήσει...

Σμύρνη, 1922 Η πόλη καίγεται· ο κόσμος πνίγεται στον καπνό και στις κραυγές...

Ένα Μεγάλο Μυστικό Κρυμμένο 9...

Κι αν πονάς και δεν το ξέρω; Κοίτα με… Μίλα μου… Ποιος σε πληγώνει; Τι σε καίει; Ο δρόμος απ’ τα μάτια στην ψυχή είναι τραχύς...

«Τι τα θες, Γιούρι· ζώα πιο κακούργα από μας τους ανθρώπους δεν γνώρισε ποτέ αυτός ο πλανήτης...

Με λένε Γκας....

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου μέσα από τις ανιχνεύσεις, τις σκέψεις και τα όνειρα του μοναδικού κληρονόμου του...