Και σαν περάσανε καμιά δεκαριά μέρες, μας ήρθανε τα μαντάτα της από τις εφημερίδες...

Μία νουβέλα και έξι διηγήματα για τη δύναμη της εκδίκησης, την πολιτική παράνοια, τις βαλτωμένες ζωές που ζητούν διέξοδο, για την αίσθηση του καθήκοντος αλλά και για το μεγαλείο της έβδομης τέχνης...

Όταν ο πατέρας της Εύας καταρρέει από την κατάχρηση αλκοόλ, η οικογένεια καλείται να αντιμετωπίσει παλιά τραύματα, σιωπηλές ενοχές και χαμένες σχέσεις...

Στον πέμπτο όροφο μιας πολυκατοικίας, μια πόρτα ανοίγει, μια πόρτα κλείνει...

Μια μοδίστρα κουβαλάει ένα κρίμα...

Δώδεκα συγγραφείς, ένας πρωτοεμφανιζόμενος μαθουσάλας, ένας εκδότης, μία εκνευριστική διοργανώτρια και ένας «αόρατος» χορηγός, συναντιούνται σε ένα θέρετρο, σε μία ανατρεπτική μαύρη κωμωδία...

Λύνω τη ζώνη, προσγειώνομαι, για να σας απογειώσω...

Η δωδεκάχρονη Μαρίλια και ο οχτάχρονος Ιάσονας μετακομίζουν με τους γονείς τους σε μια καινούρια γειτονιά...

Δύο νέοι, ο Άλκης και η Μυρτώ...

-

Πρόκειται για μια νουβέλα αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης...

Every afternoon, the sly cat Kokkinis takes his place on the bougainvillea pot, hoping for a treat, as tour groups walk past him along the cobbled path on their way to the island’s historic bastion...

Ο πονηρός γάτος, ο Κοκκίνης, κάθε μεσημέρι πιάνει θέση στο πιθάρι με τη μπουκαμβίλια προσδοκώντας κάποιο κέρασμα, καθώς από το καλντερίμι μπροστά του περνούν τα γκρουπ των τουριστών που κατευθύνονται προς την ιστορική ντάπια του νησιού...

Ἡ νουβέλα Πάθος τοῦ Κωνσταντίνου Θεοτόκη, δημοσιευμένη τὸ 1899 στὸ περιοδικὸ Ἡ Τέχνη, ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα προπύργια ὑπεράσπισης τοῦ ἑλλαδικοῦ νιτσεϊσμοῦ, ἀνήκει στὸν εὐρὺ κύκλο τῶν νεανικῶν πεζογραφημάτων, συμβολιστικῶν ἢ ρεαλιστικῶν, μὲ τὰ ὁποῖα καταπιάστηκε ὁ Κερκυραῖος συγγραφέας στὴ δεκαετία 1894-1904...

Πριν από χρόνους πολλούς ήταν μια ξύλινη βαρκούλα, γιαλοπαρμένη από το άλλο μισό της, τη θάλασσα...