Αγαπάμε τελικά τα πρόσωπα ή μόνο τον έρωτα αγαπάμε; Αγαπάμε αυτό που μας δίνουν ή αυτό που περιμένουμε να μας δώσουν; Τη μορφή τους πόσο αγαπάμε και πόσο τη μεταμόρφωση που σχολαστικά τους επεξεργαζόμαστε; Κι αυτό που περιμένουμε πόσο αντέχει να ελπίζει; Αντέχει! Κι εγώ δεν ξέρω αν είναι ευλογία ή κατάρα η αντοχή τούτη....

-...

"Εμείς παιδί μου δεν ήμασταν ήρωες....

Ό,τι δυσκολία ή πρόβλημα η Τζέλλα το βολεύει στο "κουτί του στέρνου"....

Δεν είναι εύκολη η ζωή όταν ο αγαπημένος σου σε παρατάει για μια άλλη ενώ εσύ έχεις κάνει τόσα γι αυτόν και όταν μάλιστα διαθέτεις και όλο το πακέτο: κούκλα, νέα, επιτυχημένη επιστήμων! Και βέβαια η ζωή γίνεται πιο δύσκολη όταν ερωτεύεσαι στο καπάκι έναν άντρα δέκα χρόνια νεότερό σου που θέλει να στρώσει τον εαυτό του χαλί στα πόδια σου! Όλοι, φίλοι, γείτονες, συγγενείς και η μάνα σου η ίδια, νομίζουν ότι τους κάνεις πλάκα όταν τους λες ότι αυτόν θα τον παντρευτείς! Άσε δε, η μέλλουσα πεθερά....

Η Μαρίνα βιώνει την ερωτική εγκατάλειψη με αξιοπρέπεια....

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

Δεν έπρεπε να χε μείνει νηστικός, χοιρινό με λάχανο η μάνα του δε μαγείρευε κάθε μέρα....

Τέσσερις βραβευμένες ιστορίες για τη φιλία των βαλκανικών λαών: 1) "Στάση εργασίας στο ενεχυροδανειστήριο" 2) "Το ανέβασμα της μπάρας" 3) "Το μοναστήρι της Ρίλας" 4) "Πρόσωπο με γόνατο" Οι δυο πρώτες ιστορίες έχουν τιμηθεί με το Βραβείο Ιπεκτσί και η τρίτη από το Σύνδεσμο Ελληνοβουλγαρικής φιλίας....