Ένας γεροπαράξενος καθηγητής που εμφανίζεται φορώντας πάντα γάντια....

Μέσα από τα εθνεγερτήρια σαλπίσματα, της 25ης Μαρτίου που βγάζει από το λήθαργο τις προτομές των ηρώων στο Πεδίο του Άρεως, του Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων που αφυπνίζει την εθνικοφροσύνη στην ψυχή των νοικοκυρέων, της φωνής της μάνας μου που επιτάσσει "ώρα φαγητου", "ώρα ύπνου" ή "ώρα να πάρεις τα φάρμακά σου", μέσα σε τόσα πένθιμα σαλπίσματα έχω κι εγώ τη δική μου τρουμπέτα με την οποία επικαλούμαι ανάστασιν νεκρών, μικρών τε και μεγάλων, πραγματικών ή φανταστικών, όσων χάθηκαν και δεν βρίσκονται μήτε στα όνειρά μου....

Η Βιργινιώ περνούσε ώρες μαζί του μαθαίνοντάς τον να γράφει και να διαβάζει....

Ένας ορκισμένος εργένης βρίσκεται παντρεμένος με μια τριαντάρα φεμινίστρια....

Εδώ συμβαίνει το εξής: Στη θέση της αληθινής ιστορίας έχει μπει ένα ημερολόγιο φτιαγμένο από σκόρπιες ιδέες, διαβάσματα από την Παλαιά Διαθήκη και θέματα σχετικά με τον κόσμο των αρχαίων....

Ο ήρωας του βιβλίου καθόλου ηρωικός....

-...Το κιβώτιο», έργο φαντασίας, ευανάγνωστο και συναρπαστικό σε όλα τα κεφάλαιά του, είναι κλασικό, θα λέγαμε, μυθιστόρημα, που όμως ξεχωρίζει αισθητά για τις συνεχείς παρεκβάσεις του από τα καθιερωμένα είδη, τα οποία γνωρίζει και σέβεται.

Αλλά τι σκάλα είναι αυτή με τα σκαλιά της τόσο στο ύψος αλλά και στο πλάτος τους διαφέρανε ανεβαίνοντας από το ένα στο άλλο ώστε πολλές φορές κινδύνεψα να τσακιστώ επειδή σκαρφάλωμα σε απόκρημνο γκρεμό έμοιαζε περισσότερο αυτό παρά με ανέβασμα -κυρίως γιατί το πλάτος των σκαλιών ήταν πολύ μικρό ώστε πλαγίως μόνο και αν- χωρούσανε τα πέλματά μου αλλιώς -αν έκανα ότι ανεβαίνω εγώ κανονικά θα τσακιζόμουν προς τα πίσω- χώρια η κουπαστή με σάπια όλα τα ξύλα της δεν άντεχε να με κρατήσει αν στηριχτώ και απαίσια έτριζε σε κάθε μου άγγιγμα....

Είναι μεγάλη ιστορία, Μυρσίνη, πολύ μεγάλη, ωκεανός....

Στη μυθολογία του κρασιού η ανατριχίλα του έρωτα μετασχηματίζεται σε ανάσα ιλίγγου....

Διηγήματα μοντέρνας γραφής, μυθικότητας και τραγικότητας, λαξεμένα ποιητικά στο ύφος του μαγικού ρεαλισμού από τον πρώην υπουργό και νυν διπλωμάτη Νίκο Κατσαρίδα....

Η αφήγηση έχει ως τόπο δράσης την πόλη της Καβάλας στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα....

Είναι στιγμές που με κάνουν να κοιτάζω πίσω και νοσταλγώ. Ένα ποτάμι που φιδοσέρνεται στον κάμπο με το λιγοστό νερό. Εκεί ροβολούν τα άλογα να ξεδιψάσουν. Πλατάνια με τζιτζίκια, χαλικαριές γεμάτες αγριορίγανη, ξερό κοκκινόχωμα ανάμεσα σε κοφτερές πέτρες, και κυρίως άνθρωποι που περιπλανιούνται στα διψασμένα βουνά, εκεί ψηλά που φυτρώνει ο αμάραντος.

Το μυθιστόρημα λαμβάνει χώρα σε μια ευρωπαϊκή μεγαλούπολη που δεν κατονομάζεται, λίγο πριν την έλευση της νέας χιλιετίας....

O Παρασκευάς Δήμου άφησε το Μ....