-...

Το Δεκέμβρη του 2008 βρέθηκα τυχαία στην Αθήνα και έγινα μάρτυρας στα γεγονότα που ακολούθησαν τη μεγάλη εξέγερση των μαθητών....

Ένα ελεύθερο ταξίδι μέσα στη μνήμη με αφορμή απρόβλεπτες ματαιώσεις πτήσεων και ατέλειωτες καθυστερήσεις στα αεροδρόμια της Ευρώπης....

Όταν ο "Ρίπλεϋ" του Ανδρέα Αποστολίδη έπλεε πλησίστιος στα Κουφονήσια ή ανέβαινε τα σκαλοπάτια του Ηρωδείου, δεν ήταν για να αντιγράψει το "Ερασιτεχνικό έγκλημα" του Νεοκλή Γαλανόπουλου ή για να τρομοκρατήσει τη "Metisse" του Σέργιου Γκάκα....

-...

Ήταν κάποτε "μια μακριά αλυσίδα γυναικών, της οποίας κανείς δεν ήξερε πότε είχε ξεκινήσει ο πρώτος κρίκος ή ποια ήταν αυτή που είχε κληρωθεί πρώτη αλλιώτικη....

Ο Δήμος Πλαστήρα Καρδίτσας θεωρεί θεμελιώδη υποχρέωσή του προς τους νέους συγγραφείς, τη μνήμη και το έργο του Αντώνη Σαμαράκη (οι ρίζες καταγωγής του οποίου ακουμπούν στο Μορφοβούνι, έδρα του Δήμου Πλαστήρα) να συνεχίσει τη διοργάνωση λογοτεχνικών διαγωνισμών....

- Aν παρουσιαστεί στη Bουλή αιφνίδια θανατηφόρα, μεταδοτική ασθένεια; - Aν, για να εμποδίσει εξάπλωση του λοιμού, η Xωροφυλακή χτίσει πόρτες και παράθυρα της Bουλής, μεταφέρει συγγενείς των πολιτικών και δωρολήπτες στην πλατεία της και πραγματοποιήσει ολοκαύτωμα; - Aν ορισμένα πτηνά από τη Bουλή, που θα ανέλθουν "ψηλά", μεταδώσουν το μίασμα σε ουράνια πλάσματα; Kαι τα αγάλματα θα βγουν γαλήνια από τα μουσεία και ζητήσουν γαλήνια ένα ποτήρι νερό; - Kαι εάν ο πολίτης θεάται και τα μετέπειτα έργα του λοιμού: την πρωτεύουσα μεταποιημένη σε επίπεδη, ανθηρή πεδιάδα, όπου οι κάτοικοι (πρώην 6 εκατομμύρια, τώρα 6 χιλιάδες) τώρα ευτυχούν, και όλα τα ανωτέρω τα δουν ως happy end και αποφασίσουν ότι: Bουλή, Nόμοι, Kράτος, τους είναι περιττά;...

Ένας Άραβας μονάρχης -τύπος Σιχανούκ- που έχει εξοριστεί από τους κόκκινους μουφτήδες στη Ρώμη -εν είδει Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ-, και ένας διανοούμενος που εγκαθίσταται στην Αιώνια Πόλη για να συγγράψει τη βιογραφία του εξόριστου άνακτα, αποτελούν τους δύο βασικούς ήρωες του μυθιστορήματος....

"Τα πρώτα συμπτώματα λύσσας εκδηλώνονται όταν θυμώνεις πολύ και δεν σ ακούει κανείς....

"Οκτώ μήνες, σκέφτηκε ο Σίμος....

Δεκαέξι διηγήματα, το καθένα και μια προσπάθεια κοινωνικής ανατομίας....

Η ανεπανάληπτη σάτιρα του καπιταλισμού, στο πασίγνωστο μυθιστόρημα του Αντώνη Σιμιτζή σε νέα έκδοση....

Ξέρω πως είναι πολύ πιο εύκολο να γράψεις για μια φανταστική ιστορία....

Σ αυτό το "αστυνομικό" ας το πούμε βιβλίο, όπως έχει επικρατήσει να χαρακτηρίζεται κάθε βιβλίο με φόνους, ο αναγνώστης δεν προφταίνει να πλήξει, να μειωθεί το ενδιαφέρον του, αλλά ούτε να παρατείνεται πολύ η αγωνία του, αφού ο συγγραφέας φροντίζει να την ανανεώνει σε κάθε σελίδα....