"Eμείς είμαστε στον δικό μας κόσμο", άκουγε τη γιαγιά του να λέει και ο μικρός Nικόλας ακολουθούσε τα μονοπάτια που του έδειχνε, ξεδιπλώνοντας ατελείωτες ώρες όλα εκείνα που χαράχτηκαν στη μνήμη της και που σιγά σιγά τοποθετούσε μέσα του....

Οι κενές ώρες στο σχολείο....

O εξαγνισμός από έναν άγιο-κατάδικο....

Όταν, το 1957, εκδόθηκε για πρώτη φορά το βιβλίο της Γαλάτειας Καζαντζάκη "Άνθρωποι και υπεράνθρωποι", διατάραξε εύλογα το λογοτεχνικό στερέωμα της εποχής....

Δέκα κείμενα με τη μορφή των μύθων, και πολλές φορές με τη χρήση των μυθικών στερεοτύπων, σε μια προσπάθεια για να προσεγγιστεί διά της γραφής η αρχετυπική προφορική καταγωγή του είδους....

Η Μάνη στα χρόνια της βεντέτας....

Το περιστατικό ενός δηλητηριασμού....

Tι γίνεται όταν το "άγριο" παρελθόν βγαίνει σε μια δύσκολη ώρα στον αφρό και βυθίζει τα φαρμακωμένα του δόντια στη μνήμη των ανθρώπων; Πώς προσπαθούμε να προχωρήσουμε όταν ζητάμε να ξεχάσουμε τι σκοτώσαμε (κάποτε) στη ζωή μας και τι κυνηγήσαμε με (παράλογο) πάθος και μετά τα αποστραφήκαμε; Ποιά ώρα μεταμορφώνονται τα αισθήματα και πότε αγγίζουμε πραγματικά το χρόνο, όταν ήδη ο χρόνος μας έχει εγκαταλείψει και μας αφήνει να κατοικήσουμε σ ένα ερειπωμένο σώμα; Δεν είναι τα ερωτήματα του βιβλίου....

Θόδωρος Αγγελόπουλος, Αλέκος Φασιανός, Χρήστος Γιανναράς....

Μες στο καθεστώς της στρατοκρατίας, εκεί προς τα τέλη του Εμφυλίου, ένας καθηγητής και η γυναίκα του βιώνουν την αποπνικτική ατμόσφαιρα μιας επαρχιακής πόλης, εγκλωβισμένοι και οι δύο σ ένα θεμελιώδες αλλά αδιέξοδο δίλημμα....

Ο Σταμάτης, ένας πενηνταπεντάρης δημοσιογράφος, καταρρέει μπροστά στα μάτια της νεαρής γυναίκας του....

Κάθε εποχή διεκδικεί το παρελθόν της, τις απαρχές της ύπαρξής της, όπως ακριβώς κάθε ανθρώπινη ύπαρξη για να βλαστήσει βυθίζει τις ρίζες της σε προγονικά πεπρωμένα....

Η Αργυρώ βλέπει τη ζωή της στη μικρή πόλη όπου ζει σαν μια ατέλειωτη έρημο....

Τα βιβλία, ανεξάρτητα από το θέμα τους ή το χώρο όπου τοποθετούνται, ανήκουν στη γραμματεία της γλώσσας στην οποία γράφονται....

"Όταν ο Μελάνιππος ο Θηβαίος, γυρίζοντας κάποιαν ημέρα πρόωρα από το χωράφι, βρήκε τη γυναίκα του την Υακίνθη να μοιχεύεται με έναν έμπορο, γείτονά τους, δεν φώναξε, δεν μίλησε καν, μόνο έκανε μεταβολή και -ενώ η άπιστη γυναίκα και ο εραστής της προσπαθούσαν όπως όπως να συγκαλύψουνε τη γύμνια τους- βγήκε από το σπίτι....