Όταν κλείνω τα μάτια, βλέπω καλύτερα...

Ο ήλιος καθώς ανέτειλε έλαμψε πάνω στ’ ασημένιο νόμισμα...

Αθήνα, 1999, λίγο πριν το Μιλένιουμ...

Μέσα από τις ρεαλιστικές, αλλά ταυτόχρονα και σουρεαλιστικές ιστορίες της συλλογής, ο Αλέξανδρος Βαλσαμής στήνει ένα πολύχρωμο παζλ, παρουσιάζοντας κυνικά και με δηκτικό τρόπο «παράλογες» εικόνες του σήμερα...

«Άκου να δεις, δεν μ’ αρέσουν τα πολλά λόγια...

Μάιος 1941...

Διηγήσεις με λαογραφικό υπόβαθρο εν είδει παραμυθιού...

Στο νέο, παραδόξως πάντα πυκνό και αέρινο, αφήγημα του Βασίλη Παπαγεωργίου δυο άνθρωποι αφήνονται στην απελευθερωτική και δημιουργική δίνη των στιγμών στην παραθαλάσσια Ανατολική Θεσσαλονίκη...

Το νέο βιβλίο της Νόνης Σταματέλου με διηγήματα από τόπους και ανθρώπους που γνώρισε η ίδια...

Οι δρόμοι στα όνειρά μου ήταν σιγμοειδείς, με τις ήπιες ή απότομες στροφές τους να θυμίζουν τις διακυμάνσεις των αξιών των μεταλλευμάτων και των υγρών καυσίμων· οι συναισθηματικοί μου κλυδωνισμοί, παίρνοντας τη συμβολική μορφή της αργής εξύψωσης του προσώπου μου στον ουρανό ή του απότομου γκρεμίσματος ενός αποκαμωμένου σώματος στη θάλασσα, παρέπεμπαν στην πορεία μιας εξαιρετικά ευμετάβλητης μετοχής· ένα βράδυ, η τροχιά ενός διάττοντα αστέρα μιμήθηκε την καμπύλη που διέγραφε τη δεδομένη χρονική στιγμή η τιμή του ατσαλιού...

Την Πέμπτη 7 Φλεβάρη 2019 ξέσπασε φωτιά στο πλοίο «North Sea», που εκτελούσε το δρομολόγιο Πάτρα – Ηγουμενίτσα – Μπάρι...

-

Υπάρχουν κι εκείνοι οι άνθρωποι που είναι γεμάτοι ανοιχτές πληγές, πληγές που κατασπαράζουν την ψυχή τους...

Ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος τοῦ Καραβέλα θεωρήθηκε ἀπὸ τοὺς κριτικοὺς τὸ ἀρτιότερο καὶ ὡριμότερο μυθιστόρημα τοῦ Κωνσταντίνου Θεοτόκη...

Τὸ μυθιστόρημα τοῦ Κωνσταντίνου Θεοτόκη Οἱ σκλάβοι στὰ δεσμά τους ἐκδόθηκε τὸ 1922, ἕναν χρόνο πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ συγγραφέα καὶ κατὰ τοῦτο μποροῦμε νὰ τὸ θεωρήσουμε ἐπιστέγασμα καὶ τελευταῖο σταθμὸ τῆς πορείας, ποὺ διήνυσε ὁ δημιουργὸς στὸ πεδίο τῆς ἀφηγηματικῆς πεζογραφίας...