Δακρυσμένα Χαμόγελα...

Εγώ λιώνω από την επανάληψη μιας αργής ζωής, από την πλήξη της τεμπελιάς σε μια ακίνητη ζωή στην επαρχία, από τη ματαίωση κάθε προσπάθειας, κι εσύ δίνεις σάρκα και οστά σε κάθε λέξη μου...

Παλιά θυμάμαι, όταν επιστρέφαμε από κάποια εκδρομή το βράδυ, τα φώτα του αυτοκινήτου μάς αποκάλυπταν έναν μαγικό κόσμο, αλεπούδες, λαγοί και άλλα τετράποδα έπαιρναν μιαν εξωτική θωριά όπως τα περιέλουζε το φως του αυτοκινήτου...

«Και ο ψωραλέος ο απίστευτος ο καυχησιάρης στ᾿ αυγά του δεν κάθεται μοιράζει φυλλάδια τυπώνει βρισιές φτύνει τον εχτρό του το φίλο του χωρίς διάκριση καυγαδίζει με όλους όπου πηγαίνει αφήνει φαρμάκι δεν υπάρχει κακία που να μην την ξεστόμισε δεν υπάρχει γωνιά που να μην έσταξε το ύπουλο μίσος του μόνος του βελονιάζει και κεντρίζει το άχτι του ξεκλειδώνει συρτάρια για να μάθει τ᾽ ανήκουστα κλέβει χειρόγραφα φωτογραφίες και γράμματα αρρωστημένη συνείδηση που δεν ησυχάζει ποτέ αν δε βρει να καρφώσει το ανύποπτο θύμα του της προσβολής που φαντάστηκε το ψεύτικο είδωλο στήνει αδιάκοπα μιας αγιάτρευτης πληγής που μολύνθηκε γάγγραινα αν μπορούσε θα σκότωνε με τα λόγια μονάχα μα το θάρρος τού λείπει να χτυπήσει μ᾿ εύστοχη σφαίρα το στόχο του του λόγου τ᾿ ανδρείκελο η θηλιά που κρεμάει τον αντίπαλο νοερά δεν του φτάνει δεν τολμάει να σκοτώσει στ’ αλήθεια και βαράει όπου τύχει κι όποιον πάρει της λέρας το βόλι»...

Ένα τετράδιο με κίτρινες από τον χρόνο, κρυφές σελίδες βρέθηκε μέσα στο σκουριασμένο σεντούκι...

Μικρά αμελητέα συμβάντα, όπως το κυνήγι μιας ενοχλητικής μύγας ή μιας τελευταίας μπουκιάς, το στρίψιμο ενός τσιγάρου, η αϋπνία από τις γοερές κραυγές ενός κουταβιού, ξεστρατίζουν κάποτε σε μια απρόσμενη λεπτομέρεια ανασυνθέτοντας τον θραυσματικό κόσμο που μας περιβάλλει, όπως όταν κανείς ξαφνικά αντικρίζει μια εικόνα που κρύβεται πίσω από το ρυζόχαρτο που την προστατεύει...

Όταν ο συμβολισμός της ζοφερής πραγματικότητας που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος αγγίξει τον σουρεαλισμό, και αυτά ενωθούν με το -καθόλου μακρινό- μέλλον, δε μένει τίποτα άλλο παρά να ανατρέξουμε στο παρελθόν για τα αίτια και στο παρόν για τη δική μας σπορά, περιμένοντας απλά τη συλλογή των καρπών...

Η Γέφυρα των Λεμονιών, Κούμπρι ελ Λεμούν στ’ αραβικά, Pont Limoun για τους λεβαντίνους, είναι η σιδερένια γέφυρα που περνάει πάνω από τα τρένα του Κεντρικού Σταθμού του Καΐ̱ρου (Μπαμπ ελ Χαντίντ), για να συνδέσει το κέντρο της πόλης με τη φτωχογειτονιά της Σούμπρα...

Ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα Οι Σκοτεινοί ξέρουν την αληθινή πραγµατικότητα...

Το «Άκου το λιοντάρι» είναι το πορτρέτο μιας αθηναϊκής οικογένειας...

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θα ήταν ο κόσμος ανάποδα; Πώς θα ζούσαμε αν αντί για την πατριαρχία μάς άλλαζε τα φώτα η μητριαρχία;

Ο Μίλτος είναι ένας νέος, του οποίου οι επιλογές και ο παρορμητικός του χαρακτήρας δεν θα καθορίσουν μόνο την πορεία της δικής του ζωής αλλά και όλων όσων τον περιβάλλουν...

-

-

Το τρελό άπτερο είδος άνθρωπος...