....

"Ένα τσιγάρο στο φινάλε της ζωής ένα σου έμεινε ακόμα να καπνίσεις, σε ποιο λιμάνι, σε ποιο δρόμο να σταθείς, σε ποιον ορίζοντα ζητάς να βρεις μια λύση....

Η "Φόνισσα", η πιο γνωστή νουβέλα του Παπαδιαμάντη και ένα από τα κορυφαία έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, κυκλοφορεί στα ιταλικά σε μετάφραση του Francesco Maspero στη σειρά Modern Greek Classics των Εκδόσεων Αιώρα....

...

...

Ο Πέτρος, Καθηγητής της Ιστορίας, των Αρχαίων και Ανατολικών Γλωσσών καλείται από την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία να φέρει εις πέρας ορισμένες έρευνες προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη ενδεχόμενων κληρονόμων του εκλιπόντα Δασκάλου Νικηφόρου....

-...

"Υφαίνω λόγια όπως πλέκουν οι κυρίες κασκόλ για τις ανάποδες μέρες του χειμώνα....

Μικρές ιστορίες, επεισόδια καθημερινά, παλιές αφηγήσεις και η νοσταλγία της παιδικής αθωότητας, με φόντο και πρωταγωνιστή τον κόσμο του μόχθου, δομούν ανεπαίσθητα, με διάθεση πότε σαρκαστική και παιγνιώδη, πότε οργισμένη, το περίγραμμα του ευαίσθητου μικρόκοσμου των έντεκα διηγημάτων της συλλογής "Τα σκαρπίνια"....

Ήταν τότε που η νιότη μας, η ρώμη μας, ίδια με μπουρίνι έμοιαζε και που μερικές φορές το ξεπέρναγε στο ξαφνικό του, στη δύναμη του, παράβγαινε μαζί του σαν ίσος προς ίσο, δεν σκιαζόταν, δεν δείλιαζε και για τον έρωτα τον πραγματικό μπορούσε να φτάσει στην άλλη άκρη της γης γιατί εκεί ένοιωθε πως ήταν το γραφτό του κι εκεί θα ‘φτανε....

Ζωντανός στο Zonars....

Υπό Μηδενική γωνία είναι το βλέμμα των χαρακτήρων....

Άνοιξη 1819....

Το έργο αυτό είναι ένα ακόμα Κοινωνικό Δράμα από αυτά που παίζει η Ζωή στο θέατρό της, με Πρωταγωνιστές, Κομπάρσους και Θεατές εμάς τους ίδιους....

S’inspirant de sources antiques qui evoquent le celebre peintre grec Apelle, portraitiste d’Alexandre le Grand, Constantin Theotokis fait de ce personnage historique, mais connu seulement par des anecdotes et presque legendaire, une figure allegorique du dilemme de l’artiste, partage entre l’engagement dans la vie politique et la recherche solitaire de la perfection, entre l’appel de l’amour humain et la tyrannique exigence de l’oeuvre a faire, entre l’acceptation du bonheur present et un ideal de beaute eternelle....