Είναι περίεργες οι τελευταίες μέρες και ακόμα πιο παράξενες οι νύχτες, σαν να είναι από αλλού, να μην ανήκουν εδώ, μας τις έχουν δώσει δανεικές και είναι ήδη γυρισμένες, αφήνουν φεύγοντας μόνο μια ελαφριά αίσθηση αποτυχημένου déjà vu χαιρέκακα να προδίδει μια υποψία ξαναζεσταμένου φαγητού...

Κοιτώντας τα δεδομένα, βέβαια, δεν βλέπω ξεκάθαρα συμπεράσματα, μόνο ενδείξεις και ερωτηματικά...

<<Η θάλασσα των Κρίσεων είναι μια επίπεδη περιοχή της Σελήνης, έκτασης 176...

Ο Σέργιος την παρατηρούσε από πίσω· είχε ίσιο το κορμί της, ελαφρά γειρτό εμπρός το ραδινό λαιμό και τα πόδια σταυρωμένα, οκλαδόν...

Με εγκαλείς για το βαθιά αυλακωμένο μου πρόσωπο από μυριάδες στίχους και δεν αναλογίστηκες πως χρειαζόμουν άμυνες αφού ο νόμος της ζούγκλας υπήρχε και θα υπάρχει κι εμείς μικρές νιφάδες χιονιού με ζωή διάρκειας αστραπής χαμένοι στα όνειρα μιας ανθρωπότητας που δεν θα γίνει ποτέ όπως την ονειρευτήκαμε γι’ αυτό ως αγνός ονειροπόλος δεν μετανιώνω αλλά βλέπεις ταξιδέψαμε χωρίς αποσκευές τα ιμάτια διαμοιράστηκαν βιαίως από τους ισχυρότερους κι αρνείσαι να το δεις αφοσιωμένος στο κυνήγι της βεβαιότητας ενώ εγώ ξέρω ότι είναι υποκειμενική αδύναμη θα αυτοαναιρεθεί με τόσες άλλες που περιμένουν στη σειρά να αναδέψω τη σκιά τους ώσπου να φανερωθούν κι απτόητος συνεχίζω ως άλλος Σίσυφος γιατί μόνη αλήθεια μου είναι να βαδίζω μες στη θολή αβεβαιότητα ψάχνοντας έναν ακόμα στιγμιαίο θησαυρό...

«Θα μπορούσαμε να εξερευνήσουμε το νησί το πολύ σε δύο μέρες...

Η Καλλιόπη -ή αλλιώς Ποπίτσα- 29 χρονών, δυναμική, έξυπνη, απόλυτη, μια γυναίκα που κρατά γερά το τιμόνι της ζωής της και δεν υποκύπτει σε κανέναν, ούτε καν στον έρωτα...

Τα διηγήματα του Γ...

Μυθιστόρημα «σκηνοθετημένο» με λέξεις και εικόνες...

Μυθιστόρημα «σκηνοθετημένο» με λέξεις και εικόνες...

-

To αθλητικό αυτό μυθιστόρημα αφορά βιώματα και συναισθήματα του κεντρικού ήρωα μέσα στο υγρό στοιχείο (κολυμβητήριο)...

H νουβέλα Σφιχταγκαλιάσματα και Φτερουγίσματα – Ο χορός της ζωής, αποτελούμενη από επτά αυτοτελή αποσπάσματα, αφηγείται στιγμιότυπα και γεγονότα που συνθέτουν τη ζωή της Δήμητρας, της κεντρικής ηρωίδας, αναδεικνύοντας τη γυναίκεια συνθήκη σε μια πατριαρχική κοινωνία...

Το μικροδιήγημα, ως είδος πεζογραφίας που χαρακτηρίζεται από τη συντομία, την πυκνότητα και την αφοπλιστική αμεσότητα, γνωρίζει αξιοσημείωτη ανάπτυξη στην ελληνική λογοτεχνία των τελευταίων ετών...

Οι ιστορίες μου αυτές, στιγμές στο άπειρο του χρόνου, είναι οι περισσότερες φανταστικές αλλά και κάποιες έχουν όντως συμβεί...