Όταν Οι παράνομοι πρωτοκυκλοφόρησαν, το 1976, κι άρχισαν να δημοσιεύονται σε μετάφραση σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, ένας Γερμανός εκδότης, παρά το συμβόλαιο που χε υπογράψει, υπαναχώρησε εξηγώντας ότι, σύμφωνα με κάποιο άρθρο του δυτικογερμανικού συντάγματος, το βιβλίο κινδύνευε να θεωρηθεί «ανατρεπτικού περιεχομένου» και «εξύμνηση της διεθνούς τρομοκρατίας και των τρομοκρατών»....

Η Ιωάννα Καρατζαφέρη γράφει στην πρωτομιλημένη γλώσσα, η οποία και την καθορίζει, για τόπους όπου έζησε, για συμπεριφορές και χειρονομίες που παρατήρησε, για διαλόγους που αντάλλαξε η ίδια με τους χαρακτήρες της....

Το πέρασμα από το χτες στο σήμερα μέσα από τα μάτια της Δέσποινας, μα και μέσα από την ψυχή της....

Η σαρκική, ενύπνια και γλωσσική περιπέτεια ενός άντρα από την παιδική ηλικία έως την ωριμότητα....

Είκοσι έξι διηγήματα που εκπτερώθηκαν την τελευταία τριετία....

Μια μυθιστορική τριλογία, η οποία καλύπτει την εθνική ζωή των ετών 1940-1967....

Το Σεπτέμβρη του 92 διηγήθηκα στο χαρτί την πρώτη μου ιστορία....

Έχοντας πειστεί ότι «ο κόσμος είναι αυτός που είναι κι εμείς είμαστε αυτοί που είμαστε», ο Ντίνος Σιώτης, στη συλλογή αφηγημάτων του High Life, αναχωρεί από τον κόσμο του μύθου και της πραγματικότητας και γράφει ένα καθαρά ονειρικό βιβλίο....

Με συγχωρείτε, έκανα λάθος....

Η Νέα Κύζικος έχει στη μια της άκρη το στρατόπεδο, στην άλλη το νεκροταφείο....

-...

Ποια είναι η Γυναίκα του Άμμου; Από πού έρχεται και τι μπορεί να φέρει σ έναν κόσμο αρσενικό, παραδομένο στη βία και στην απληστία; Μήπως η εμφάνισή της αποτελεί την απαρχή μιας αντίστροφης μέτρησης, αργής αλλά μοιραίας; Μήπως η Γυναίκα της Άμμου -μυστηριακή, ερωτική κι αιώνια- δεν είναι παρά μια απροσδόκητη περιπέτεια ελπίδας; Η δικιά μας περιπέτεια;...

Ο Ιάσων, παρά τη φαινομενική ακινησία, παρά τη ρουτίνα που σκέπαζε σαν προστατευτική κουβέρτα τις προθέσεις του και τους στόχους του Γραφείου Ενημέρωσης, ήταν εν γνώσει του γεγονότος ότι είχε μια καρέκλα στην οποία καθόταν, αλλά πάνω σ αυτή την καρέκλα, μέσα σε τούτο το γραφείο, ένιωθε ότι βρισκόταν σε άλλο πλανήτη, ότι ένα αστρικό φως φώτιζε τα πάντα, ότι ο ίδιος ήταν απρόσωπος και πάνω απ αυτή την καρέκλα παρατηρούσε και θεωρούσε τα πάντα που συνέβαιναν γύρω του, ως εν τη απουσία του....

Σκιά του παλιότερου εαυτού της ήταν η Αθήνα....

Με μικρές αφηγήσεις της ψυχής μου, γέμισα τα δύο τελευταία χρόνια τις μοναχικές μου ώρες....