Έρωτας ακροβάτης είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή της Μαρίας Μέμης Αναστασοπούλου αποδομένη με μια ωριμότητα που γίνεται αντιληπτή από τον πρώτο μόλις στίχο καθώς ο μεστός πολύμορφικος και απεριόριστα πλούσιος λόγος της συνθέτουν μιαν υπερεπάρκεια επινοημένων – εμπνευσμένων στίχων που καταφέρνουν να αγκαλιάζουν τα βασικά είδη γραφής της ποιητικής τέχνης, από ρεαλιστική, δραματική, λυρική...

Ένα χαϊκού δεν είναι παρά ο ύμνος του παροδικού, του φευγαλέου, και το ίχνος που αφήνει στο βλέμμα και την ψυχή του δημιουργού και του αποδέκτη του...

Το Ερήμην λείπεις μεταβαίνει μεταβαίνει σε Ερήμην λύπης, μια παιγνιώδης αυτο-αποκάλυψη, το ένα εξελίσσεται μέσα στο άλλο, η απουσία σε λύπη και η λύπη σε απουσία, σε έλλειψη, σε αφανισμό ζωτικότητας...

Το ανθολόγιο αυτό το έχουν γράψει με πολλή αγάπη και θαυμασμό για την σπουδαία ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, φίλοι της, στενοί συνεργάτες, κοινοί γνωστοί ή ακόμη και ποιητές που την αγαπούν κι ακολουθούν τον δρόμο της ποίησής της...

-

ΓΕΝΕΘΛΙΑ Κάπνιζε πολλά τσιγάρα...

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ; Ποίηση είναι να βάζεις το μυαλό σου να χορεύει, ακόμα κι αν δεν είσαι νέος...

RESERVED#1 Χίλιοι μύριοι άπειροι τυχεροί και άτυχοι χαριτωμένοι κι άχαροι κακοί και άκακοι ταιριαστοί κι αταίριαστοι η παρέα που κατέφθασε με ορμή και όρεξη όρεξη όρεξη όρεξη με ποδοβολητά και σύγχυση -σαν την Κάθοδο των Μυρίων- ποτέ δεν κατάφερε να χωρέσει σε τούτο το τραπέζι μεταβολή έκανε κι έφυγε ολοταχώς για θάλασσα αφού ήταν καλοκαίρι...

Ασπροκάικα Οι βάρκες αγάπησαν το ξύλο κι εκείνο το δέντρο αγάπησε και το νερό που το πότισε και φυτρώνουν τ’ ασπροκάικα...

ΣΩΜΑ Με το δέρμα μου μπάλες έραψα να ‘χουν να παίζουν τα παιδιά στη γειτονιά, γάντια, να ζεσταίνονται τα χέρια των γονιών μου, έπιπλα έντυσα, ν΄απολαμβάνουν οι επισκέπτες...

-

Η ΕΛΙΑ Μέρες και νύχτες τώρα σκαλίζω τόπους σκληρούς άνυδρες πέτρες...

ΟΝΕΙΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ...

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2024 Στα ξεχασμένα νεκροταφεία των τρένων οξειδωμένο μέταλλο κοχλάζει στο λιοπύρι παράθυρα που χάσκουν, τρύπια τζάμια εναγκαλίζονται την οργιώδη φύση κώνειο, χωνάκια, καλαμιές, αγκάθια πνίγουνε αρμυρίκια κι ακακίες σαν εκδρομή που έμεινε στη μέση στέγη για τρωκτικά κι αναγκεμένους πλάι στις μπουκωμένες ράγες παπούτσια, καλώδια, κουβέρτες κι απορρίμματα κάθε είδους...

-