Όσα κι αν ήξερες, εδώ οφείλεις να τα ξεχάσεις...

Με αφορμή την Πρόσκληση λογοτεχνικού έργου που απηύθυνε η Σύγχρονη Εποχή προς τιμή των 50 χρόνων της, δημιουργήθηκε μια εξαιρετική συλλογή ποιημάτων από ποιητές που υφίστανται ήδη ή εμφανίζονται για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό στερέωμα της χώρας...

ΝΑ ΣΟΥ ΕΞΗΓΗΘΩ ΑΣΦΑΛΩΣ για ό,τι με κάνει να αισθάνομαι την νεότητά σου στο έπακρον της προσμονής μου μιας και απαιτείται για αυτό καθαρότητα και αγνότητα σίγουρη που να επιστρέφει πίσω και σε εμένα μιας θέαινας σαν και σένα από το διπλανό χάδι που υπόκειται να ‘ναι όπως κάτι που δεν επιβάλλεται αλλά προϋπάρχει στους κανόνες της ζωής και των ερχομών στα λεπτά δάχτυλά σου με μελάνι που εγγράφεται σε παλαιά χειρόγραφα και βρίσκουμε τις αναλογίες στην έκφραση παραγοντικού φακού ή μήπως για να αγγίζονται πίνακες στην αλήθεια από τα μάτια σου και την αθωότητα εντελώς σε συστάσεις Verve right...

-

Τα Γράμματα στη θλίψη αποτελούν την τρίτη ποιητική συλλογή του Τάσου Μιχαηλίδη και έρχονται πέντε χρόνια μετά από τις Ασυνταξίες λαβυρίνθων...

Ι Κάθε νίκη κρύβει μέσα της μια ήττα...

Μιχάλης Παπαδόπουλος-Μπότης: Ένας ελληνολάτρης στην εσχατιά του ελληνισµού, τα βλέπει όλα του τόπου του, τα κάνει δικά του, από εθνική συνείδηση...

Μια γλώσσα ζηλευτή, ένας γλωσσικός θησαυρός δίχως όρια και καλούπια, από όλα τα λουλούδια του γλωσσικού περιβολιού, της αρχαίας ομηρικής, της καλλιεργημένης, της ομιλούμενης, της βόρειας ηπειρωτικής ντοπιολαλιάς, και όχι ως μόδα συγκυρίας, αλλά ως εσωτερική αναγκαιότητα, που στο πλέξιμο και κέντημα της λέξης και της ποιητικής στόφας στο παιχνίδι της λυρικής μεταφορικής εικόνας θυμίζει Λόρκα κι Ελύτη, με την αθωότητα της φύσης στο φόντο και στα καλύτερα τοπία της μυθολογίας, σαν στις πρώτες ημέρες της γένεσης, το αέναο, το ιερό, το αγνό, το παρθένο, που αν το αγγίξεις και χαλάσεις την ισορροπία πάνω και κάτω κόσμου, μπορεί να γίνει θρύψαλα, το γήινο και το αιθέριο, με το πανάρχαιο φιλοσοφικό μοτίβο της μεγάλης ποίησης, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ζωή και ο θάνατος...

Κι εγώ που ψάχνω νά βρω μες στις αλάνες, το παιδικό μου πρόσωπο να θυμηθώ, εικόνες, χρώματα, φωνές από τις μάνες...

Τζων Κασσαβέτης Τα Πρόσωπα έχουν κάτι απ’ την εικόνα του σπιτιού μου και λίγο θυμίζουν τα περσινά Χριστούγεννα τα λόγια του μεθυσμένου Ντίκι...

Μάλεβιτς Πώς να γ...

Οδός Ο...

Λίγα λόγια...

ΑΝΤΙΧΑΡΙΣΜΑ σε χα...

-