-

Αποσυρμένη σιωπή στη σπηλιά του διλήμματος Πυγολαμπίδα που σπινθηρίζει στο σκοτάδι Ο απόηχός της βουβός διαλογισμός Με τη συντροφιά των ξενιτεμένων εικόνων Εκδράμουν τα θυμητάρια, κτερίσματα σιωπής Διατείνονται πως σταχυολογούν το παρελθόν και το παρόν Στα συναξάρια της πένας Ότι οι στιγμές είναι μορφές κι αλλάζουν Όπως η θάλασσα με τα κύματα κι οι εποχές με τις βροχές Νοτίζουν το χώμα να φυτρώνει ο γλυκασμός, Να φυτρώνει μέλι στη πέτρα της ψυχής...

-

-

Η λεμονιά της Ρουθ δημιουργήθηκε μέσα από μια (αυτοεθνογραφική) εξερεύνηση του μυθολογικού μοτίβου της κατάβασης στον Κάτω Κόσμο, και μέσα από τη διάβαση ενός μεθοριακού τοπίου όπου κάθε σημείο εισόδου είναι ένα άλμα προς την αναδιάρθρωση του εαυτού...

-

-

ΜΝΗΜΗ Όταν νύχτωνε και πλέναν οι κοπέλες τα ντροπαλά τους στήθη γνέφαν στο φεγγάρι και του μιλούσανε...

Αυτή ήταν η θάλασσα γεροντοκόρη με το τεράστιο υγρό κεφάλι της, τα φυκώδη στήθη της, με τα ψάρια που λαμπύριζαν σαν αλλήθωρα βλέμματα στρέφοντας την κίνησή τους πότε προς τον ουρανό και πότε προς τον πάτο αλλά τις πιο πολλές φορές στην επιφάνεια εκεί που, φευ, υπήρχε ακόμα η ελπίδα να καμακωθούν...

Αγκιστρωμένος στην κ...

Σε γνωρίζω από την όψη Σε γνωρίζω Από την όψη (ναι) Από την κόψη (Σίγουρα ναι από αυτή της λόγχης που τρυπά την αγάπη σα θάνατος)...

-

«Δεν θα πέσω/ηρωικά μαχόμενος/υπέρ απίστων/και λοξών φαλαγγών/δεν θα θυσιαστώ...

Ο Στέργιος Πολύζος στην τρίτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Δρυς Δρυάδος» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Στοχαστής» συνθέτει ποιητικές εικόνες γαλήνιες, όσο και θορυβώδεις, αέρινες, όσο και γήινες, εικόνες που διαφεντεύουν ανθρώπους, θεούς και δαίμονες...

Η δημιουργός αναζητά την αλήθεια που κρύβεται στον πόνο του ανθρώπου που ζει την απώλεια ενός προσφιλούς του ατόμου...