-

-

KAΠOY EKEI ανάµεσα στα πρέπει και στα θέλω, στη θλίψη και τη χαρά, στο µαύρο και το άσπρο, έρχεται αυτή η καταιγίδα που τα παίρνει όλα µαζί της...

-

Τόσο αντέχει η γαλήνη το «γιατί» λίγο πριν φτάσει στην κορύφωση του πόνου...

-

Ησυχία Αμείλικτη φθινοπωρινή αϋπνία ένα γραφείο επίπεδος τάφος οι μνήμες στάζουν σαν μέταλλο λιωμένο, καυτό πάνω στον χρόνο παραμορφώνουν κάθε προοπτική οι παλλόμενοι τοίχοι του δωματίου κλείνουν απειλητικά προς τα μέσα παράθυρα τετράγωνα μάτια υλακές αδέσποτων, θρηνητικά άσματα ο ουρανός και η νύχτα επάρατη ησυχία, μοναχική προσευχή σε ανύπαρκτο ελεήμονα θεό η απόγνωση, αιχμηρή συντροφιά στην αναμονή ν'' ανθίσουν τ'' άστρα ποτισμένα από μελανό αίμα - το αίμα μας...

Από πολύ μικρός ένιωθα μια ιδιαίτερη έλξη προς την ποίηση...

-

-

Τραγούδησε 7 αγαπημένα δημοτικά τραγούδια καθώς τα παίζεις στο ηλεκτρονικό πιάνο...

ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ Ήρθε η ώρα που η εξάτμιση γίνεται όπλο και ο αντίλαλος οργή...

Κείμενα τα Κακώς...

ΜΠΕΡΔΕΥΤΗΚΑΜΕ Σε...

Τούτο το έαρ με τσα...