ΕΝΑΝΤΙΑ Φορώντας φύλλα Ως απόδειξη των αισθημάτων μου Ανατίναξα την πόλη Ό,τι απόμεινε η σιδερένια πόρτα Στον κήπο που ευδοκιμείς Και τα δέντρα Προμαχώνες της σκιάς σου Ερωτεύομαι τους κορμούς Ελπίζοντας αιώνες Παντρεύομαι το χώμα Κομμάτι από πλευρό Και ύλη απομυζώντας Αναβάλλομαι Στη δεύτερη ποιητική συλλογή της Μαρίας Κουλούρη, "Ρολόγια και άλλοι χτύποι", ο χρόνος βιώνεται ποικιλοτρόπως, προβάλλεται όμως πάντα σε μεγάλη κλίμακα: ως συνείδηση του τέλους αλλά και ως υπέρβασή του, ως μνημείωση και ανασκαφή του παρελθόντος, ως πρόπλασμα αιωνιότητας, αντοχή αλλά και εξάντληση, ως μονιμότητα και ως ελιγμός διαφυγής....

Μεσ απ τα ποιήματα σκιαγραφείται η περιπέτεια της ψυχής μέσα στο χωροχρόνο, στην προσπάθειά της να δώσει λόγο στο άφατο, μορφή στο άυλο, σε μια εσωτερική πορεία αυτογνωσίας....

...

ΠΑΡΑΜΥΘΙ Βρήκα κάτω απ’ το χριστουγεννιάτικο δέντρο μου ένα χαρτί με μια μαγική πρόταση....

[....

...

Το λιβάδι μου κοσμείται από ένα σκιάχτρο....

Το τάνταλο του Λόγου ατάλαντο δεν συνοδεύει απλώς την κάθε ανρθώπινη ζωή ως αιωνός και μόρος αλλά συνάδει με του καθενός τη γλώσσα την ποιητική και θεσπίζει αέναα απόκρυφα κι ανεξήγητα τον δαίδαλο των νόμων και πάραυτα θεσπίζεται ως ίλιγγος διθύραμβος και σάλος μ έναν τρόπο περίτρανο με μια μυστική αγωγή μία καταστροφή πλέον πρόσφορη και πρόστυχη απ όλα τα καμώματα και κατορθώματα του πάσχοντος ανθρώπου...

Από τα καλντερίμια της σιωπής στου λόγου τις απόκρημνες κορφές άστραφτε χρυσάνθεμο ο κήπος της αβύσσου....

[....

-...

-...

ΖΗΣΕ....

Για τον Λάμπρο Λαρέλη λίγα μας είναι γνωστά....

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί το περιεχόμενο ομιλίας που δόθηκε στο εαρινό Colloquim Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου την Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016, όπου προσκλήθηκα να μιλήσω για την ποίησή μου....