50 ποιήματα εσοδεία μιας μακράς σιωπηλής περιόδου βγαίνουν στο φως, 50 ποιήματα σταχυολογούνται σαν ένα μικρό δεμάτι στάχυα προκειμένου να στολίσουν την πρώτη αυτή συλλογή της ποιήτριας Μαίρης Μπουσνάκη...

Μία συλλογή ποιημάτων και πεζών που ξεχειλίζει έρωτα, φρεσκάδα, αλλά και έναν φιλοσοφημένο στοχασμό για τους ανθρώπους και το αστικό περιβάλλον· με γραφή κοινωνικά ευαίσθητη, τρυφερή αλλά και σκληρή, καμωμένη από «σίδερο κι αστερόσκονη», που παρά τους σκοτεινούς της ουρανούς γεμίζει με το φως του καλοκαιριού και της αισιοδοξίας...

Μια γόνιμη συνομιλία ποίησης με αποσπάσματα κλασικών θεατρικών έργων...

-

-

«Εγώ κάνω παρέα στου...

-

Κραδαίνει συχνά η ποίηση σπαθιά, όχι λουλούδια...

Ήρθε και προσπάθησε να με κοιμήσει...

-

Η λογοτεχνία, στην πιο αυθεντική της έκφραση, αποτελεί μια γέφυρα μεταξύ γλωσσών, πολιτισμών και εποχών...

ΝΟΣΤΕΡΩΤΑΣ ΙΙ Όσες λέξεις κι αν αλιεύσουν για να συσκοτίσουν τις έρευνες των ανομολόγητων μυστικών συνευρέσεών τους, σε πίνακες, ποιήματα, γλυπτά, ταπετσαρίες, εισέρχεται απρόσκλητα η λάμπα του Κατζουράκη: Όλες τις σκηνές που επινοούν για να δραπετεύσουν η παλιά λάμπα πετρελαίου τις φωτίζει τόσο όσο χρειάζεται… Για να εκμυστηρευτεί η Σφίγγα τα αλάλητα...

Περπάτησα πάνω σε θάλασσες αυγουστιάτικες και κατέληξα να κοιμάμαι κάτω από φτέρες του Απρίλη...

Ο πολυπρόσωπος καθωσπρεπισμός μου θέλοντας τη θλίψη θηλιασμένη και λανθάνουσα τη θλάση και το θάρρος θαλερό έσβηνε ενθουσιωδώς κάθε προσπάθεια σμίλευσης εκείνου του ποιήματος για το σαράκι που επέμενε ενθουσιωδώς να σκαλίζει χαίνουσες σιωπές σπρώχνοντας τα ροκανίδια κάτω απ’ το χαλάκι της εξώπορτας...

Μου έπιασε το χέρι...