Οι μαντινάδες, έχοντας γίνει με την πάροδο των χρόνων αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της έκφρασης των Κρητικών, δεν άφησαν ασυγκίνητο τον Ανδρέα Ακουμιανάκη, που συγκέντρωσε εκείνες τις μαντινάδες που ο ίδιος τραγούδησε και τραγουδάει όταν το θέλει η περίσταση....

-...

-...

Τα λυπόμουνα τα βουνά, για την ερημιά τους, για τη μοναξιά τους, για τα χιόνια που πονούσαν το κορμί τους, για τα αγρίμια που έσκιζαν τις σάρκες τους....

-...

Σύνδεση με τα προηγούμενα Τυλιγμένοι κι οι δύο σ ένα μαντώ από παλιά πρασινωπή εταμίνα περιφέρονταν ασκόπως ένα μήνα στην ελάσσονα κλίμακα του ντο....

Μίτωση ενηλίκων Εξερευνήσαμε τα σύνορα των ονομάτων μας προσπαθώντας να επινοήσουμε μια μέθοδο ευτυχίας....

Επί ξύλου Επί ξύλου κρεμάμενος στην ασφυξία των ψυχών μας απέραντοι κάμποι και ομίχλη μηχανορραφίες παπάδων Δεν ανέβλυσε έκτοτε πίδακας ζωοδότης στην ξηρασία των ημερών εκείνων και στη ζεστή του Αυγούστου "Ύδωρ το ζων" εμφιαλωμένο στη πηγή....

ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ Όταν θα γράψεις το επιτύμβιο Μηνά φρόντισε να ναι λιτό, δίχως επίθετα κοσμητικά κι επαίνους....

Έπεα πτερόεντα είν οι ζωές μας Έπεα πτερόεντα είν οι ψυχές μας Έπεα πτερόεντα οι ιδέες μας Έπεα πτερόεντα οι αντοχές μας....

Η συλλογή αυτή περιέχει μερικά από τα χαϊ-κού που ο Θόδωρος Βαής έγραψε την τελευταία δεκαετία, για τα ζώα, τα πουλιά, τα έντομα, τα φυτά (πρώτος μέρος), για τους τόπους και τις εποχές (δεύτερο μέρος) και για τον άνθρωπο και τον έρωτα (τρίτο μέρος)....

Κρατώ τα χέρια σου στα δικά μου και φαντάζομαι τις σκοτεινές αλέες έξω από το γοτθικό παράθυρο - η κρυφή ζωή ανταποκρίθηκε στην πέτρα που έριξες στο τζάμι....

Περιεχόμενα: - Ίνα ως - Τι η στιγμή - Να θηλάσει - Το Τζάμι - Ούτε υπεραγία - Βρες - Αχνό - Ο πίνακας - Και - Όρθιος - Όταν - Σχήμα - Διανέμα - Οι πόλεις - Περιμένοντας - Είμαι μια κάθετη γραμμή - Φουλ τα αιρκοντίσιον - Όπως αυτοί - Βραδύφως - Ο λίγος ύπνος - Η αντανάκλαση - Είναι για γέλια - Μύγα - Να συσταλείς - Ν ανοίγει η αχιβάδα - Ιεροτελεστία - Game - Μη, είπε - Όπως φύσαγε - Πλανόδιοι - Προς το βράδυ - Χρου-Χρου - Πρώτες δημοσιεύσεις...

Να φύγουμε/ να μη μας βρει η γραφή της νύχτας/ η γραφή είναι μαύρη τίποτε δεν αναπνέει/ ούτε στο χώμα ούτε στον αέρα/ γιατί είναι αυτό το νήμα/ που φοβόμαστε να πιάσουμε/ επειδή είναι νύχτα/ και δεν βρίσκουμε/ το νήμα της γραφής....

-...