-...

-...

(Δείγμα γραφής: ΔΙΚΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ Βραχύ, βραχύ, μακρόν - ή μάλλον όχι μακρόν, βραχύ, βραχύ· τι ποιητής αλήθεια να μπερδεύω τους ανάπαιστους με τους δακτύλους· ορισμένως, το ηρωικό εξάμετρο δεν μου ταιριάζει μόλις ξεκινήσω με το πρώτο βήμα πέφτω και τσακίζομαι και τι να πω για τ αναρίθμητα μελικά και χορικά τις σαπφικές και τις πινδαρικές στροφές, εδώ σηκώνω τα χέρια, παραιτούμαι....

-...

Δείγμα γραφής Είναι άγγελοι Τι σημαίνουν Είναι άγγελοι Τι σημαίνουν Χαμόγελα οργής Σολίζουν την άυρα τους Είναι άγγελοι Τι σημαίνει...

-...

-...

[δείγμα γραφής:] ΤΟ ΣΩΜΑ ΔΙΧΩΣ ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙ Κλειστοί σταθμοί τα σώματα παραπέμπουν σε κλεμμένα κλειδιά Σκουριασμένα σκοτάδια τα λόγια δεν ανοίγουν στο φως για τίποτε πια Ερειπωμένα λοιπόν τα παλιά σύνορα του πάθους Τα δάκρυα που αποδοκίμαζαν ματαίωναν λέξεις Μέσ απ τη φούχτα το φιλί Το βλέμμα να λύνει τα πέδιλα και τα μαλλιά αχνίζοντα Ερειπωμένες οι αετοφωλιές των εκμυστηρεύσεων Μέσ στ άγρια μεσάνυχτα το σώμα δίχως αντικλείδι Ο,ΤΙ ΠΑΡΑΣΙΩΠΕΙΤΑΙ Ό,τι παρασιωπείται είναι ό,τι παρασιωπείται κάτω απ το μυστικό του μυστικού ό,τι ονομάζεται είναι ό,τι παρασιωπείται είναι το άλεκτο που δεν προδίνεται Γιατί δεν μιλιούνται οι δρόμοι του έρωτα περπατιούνται από παμπάλαια μυστικά και δροσερά κλάματα Των κυμάτων οι αφορισμοί τα μηνύματα των κυμάτων οι μέδουσες...

Ξεκινάμε με βλέμματα γεμάτα εμπιστοσύνη / κόρες διεσταλμένες προς ένα ελπιδοφόρο μέλλον / ίριδες που αγκαλιάζουν έναν απέραντο ορίζοντα / -μάτια γεμάτα έρωτα για τη ζωή- / και καταλήγουμε ν αναρωτιόμαστε: ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ / το όνειρο και η ελπίδα, / η πλατιά λεωφόρος πως κατέληξε σε αδιέξοδο, / με μάτια σκιασμένα από πρόωρους θανάτους / και διαψεύσεις....

-...

(Δείγμα γραφής:) ΙΣΟΒΙΑ ΘΗΤΕΙΑ Ισόβια θητεία η έρημος που βρεθήκαμε....

(Δείγμα γραφής:) Το τρύπιο ταβάνι Όποτε βρέχει στάζει η σκεπή, δε μέτρησα ποτέ τις τρύπες....

(Δείγμα γραφής:) Με χελιδόνι σου στειλα του έρωτα ηλιαχτίδα Του λυτρωμού αναπνοή, του γυρισμού ελπίδα Κρίνα σαν τα δυο σου μάτια πόρτες είναι του Μαγιού Της αγάπης μονοπάτια, γειτονιές αναπαμού Πάρε την καρδιά μου να με θυμηθείς Πάρε τα φτερά μου, δίπολα μου να ρθείς....

(Δείγμα γραφής:) Του Ποσειδώνα η τρίαινα τα τρίσβαθα μαγεύει και θρόνο χρυσοπόρφυρο σε όστρακα φυτεύει Λευκών μυδιών οι ψίθυροι μαβιών στρειδιών οι πέρλες στην αγκαλιά της θάλασσας στολίζουνε κορδέλες....

(Δείγμα γραφή:) Στου λέοντα το στόμα ξαναζώ Και φέγγω τη γαλήνη Της μοναξιάς τα όπλα παρατώ Αφείδωλα αφουγκράζομαι Πάνθεους λυτρωμούς Αναρτημένα χρώματα Της αυταπάρνησης τα μεγαλεία Σε κερδισμένα μονοπάτια αναπαύομαι Με δίχτυα ανασαίνω Τις αναπόφευκτες φωλιές Της πονεμένης μάγισσας Ποια θύρα σε λυμαίνεται; Το αύριο θεριεύει Στα φρόκαλα ορθώνεται Σε φρούδες παραθλάσεις Το κάλλος της ανάφλεξης Με θράσος σιγοντάρει Και παρασύρει βιαστικά Της παρακμής τα κρόταλα Νυμφαίου παροράματα Του εφιάλτη τις βρόχινες ρωγμές....