Οι διακοπές τελειώνουν, τα εγγόνια φεύγουν, τα παιχνίδια μαζεύονται… Κι όμως, το σπίτι της γιαγιάς δεν ησυχάζει ποτέ στ’ αλήθεια! Ανάμεσα σε παζλ, ινδιάνικες σκηνές από σεντόνια, μεγεθυντικούς φακούς και μυστικά στο μπαλκόνι, ένα «μαγικό» αυγό μένει ξεχασμένο μέσα σ’ ένα ποτήρι νερό...

Στη Ζουζουνούπολη όλα έχουν το χρώμα τους και κάθε χρόνο η Δήμαρχος Πεταλούδα αποφασίζει ποιο θα είναι αυτό...

Πώς θα ήταν ένας κόσμος χωρίς αξίες; Τι σημαίνει στ’ αλήθεια να ζούμε με Αγάπη, Ειρήνη, Ευγνωμοσύνη; Μέσα από επτά τρυφερές ιστορίες, πανανθρώπινες αξίες ζωντανεύουν και αποκτούν πρόσωπο και φωνή: η Ειρήνη, η Αλήθεια, η Γενναιοδωρία, η Ελευθερία, η Αγάπη, η Ευγνωμοσύνη αλλά ναι, και η Ήττα θα αποκτήσουν πρόσωπο και φωνή...

Μια φορά και έναν καιρό… Σε ένα ήσυχο χωριό, οπού κανείς δεν μιλούσε δυνατά, τα παιδιά ψιθύριζαν στα παιχνίδια τους και τα πουλάκια κελαηδούσαν σιγανά, ζούσε ένα ξεχωριστό κορίτσι: η Αρμονία...

Μια νύχτα στη Μονμάρτη, ένα γατάκι διαλέγει για μαξιλάρι το καπέλο ενός νεαρού ζωγράφου… και ο Πιερ με τον Σαπό αχώριστοι περιπλανώνται στους δρόμους του Παρισιού...

Το βιβλίο «Παιδί μου, μάθε να αγαπάς» της Άννας Μητσοπούλου είναι μια τρυφερή ιστορία για τη δύναμη της αγάπης και της αποδοχής...

«Το θυμάμαι καθαρά, ήμουν ένα πολύ χαρούμενο κορίτσι, μέχρι που πήγα στην πρώτη τάξη...

Η Χορευτρούλα και ο Φασουλέτος είναι τα αγαπημένα παιχνίδια της Ανθούλας και του Πέτρου...

Ένας κύκλος που δεν μπορεί να κυλήσει...

«Έκλεισα τα δώδεκα χρόνια μου τη μέρα που πέθανε ο Μίκης Θεοδωράκης...

Μια μικρή θυσία: «Μάνα, όταν μεγαλώσω, θα γίνω παγωτάρης»! «Να γίνεις, μωρό μου»...

«Καλημέρα, γιαγιά, τι κάνεις;» είπε τρέχοντας κοντά της, ο εγγονός , που μόλις ξύπνησε...

Ήταν μια μέρα όπως όλες οι άλλες, τουλάχιστον έτσι ξεκίνησε...

Δύο αχώριστες φίλες, δωδεκάχρονες ηρωίδες, ανακαλύπτουν ένα μυστικό που θα τις οδηγήσει σε έναν κόσμο γεμάτο περιπέτειες, γρίφους και ανατροπές...

Η Κιάρα είναι ένα κορίτσι οχτώ χρονών, διαφορετικό από όλα τα άλλα...