Το ελεφαντάκι έχει χαθεί και δεν μπορεί να βρει τη μαμά του....

Τα ζώα θα τρέξουν....

Επειδή αγαπούμε τα παιδιά μας, τους λέμε παραμύθια....

Ο Στέφανος, μαθητής του Λυκείου, ζει μαζί με τους γονείς του και τον μικρότερο αδελφό του....

Μια καλοκαιρινή βραδιά, στο δωμάτιο δυο παιδιών -της Άννας και του Δημήτρη- εισβάλλει ένας μικρός εξωγήινος....

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που απευθύνεται στα μεγάλα παιδιά....

-...

-...

-...

Ο Πρίγκιπας με τα Κρίνα, η ιερή εικόνα-σύμβολο για τους Κρήτες, έχει χαθεί και η Σκιά του Μίδα, που αγαπούσε όσο τίποτε άλλο το χρυσάφι, έχει απλωθεί σε ολόκληρο το νησί της Πασιφάης....

Μια καινούρια μέρα ξημερώνει στη βοτανοΧώρα....

Μια φορά κι έναν καιρό, πέρα μακριά, στην άκρη του χάρτη ήταν ένα μικρό βασίλειο, ένα μικρό χωριό....

-...

Όλοι οι γίγαντες είναι άγριοι και στριμμένοι....

Ο ένας πίσω από τον άλλο, ο Άβυ το κουνάβι που μετράει τ’ αστέρια κάθε βράδυ, ο Βικέντιος το βόδι που ξεφλουδίζει ένα γινωμένο ρόδι, ο Μπίκι-Μπέκι το γελαστό λελέκι που μασουλάει ένα πεντανόστιμο μπουρέκι, η Μίνα η ερμίνα που φυσάει μια σερπαντίνα, η Φιόνα η χελώνα που φοράει ένα σκουριασμένο σουρωτήρι για κορόνα και ένας κέφαλος που τον τρελαίνει ο πονοκέφαλος, ξεκινάνε όλοι μαζί ένα ηλιόλουστο πρωί, για το θαυμαστό λιβάδι των ονείρων, αποφασισμένοι να μαδήσουνε μια μαργαρίτα και να μάθουνε επιτέλους ποιον αγαπάει η Φιφίτσα η όμορφη νυφίτσα με την κεντητή ποδίτσα....