Οι πρώτες ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύσσουν τα παιδιά έξω από τους κόλπους της οικογένειας είναι με τους φίλους...

«Ο Μεγάλος Ποντικός και το Ποντικάκι ζυμώνουν μαγικά ψωμάκια...

Όταν o ΑΡΚΟΥΔΟΣ συναντά τον ΔΡΑΚΟ πάνω σε μια παλιά, ξεχαρβαλωμένη γέφυρα, η ένταση δεν αργεί να ανέβει κατακόρυφα… Ο ΑΡΚΟΥΔΟΣ πιστεύει ότι έχει προτεραιότητα κι ότι ο ΔΡΑΚΟΣ πρέπει να κάνει πίσω και να τον αφήσει να περάσει πρώτος...

«Παίρνουν και τα πουλιά ενυπόθηκο δάνειο για να χτίσουν μία φωλιά;» ρωτά ο Άρνι, ο ποντικός τον παλιό του φίλο τον Ζιλ τον σπουργίτη...

Η πιο ζεστή μέρα του καλοκαιριού ξημερώνει… Μια καταπληκτική ευκαιρία για πικνίκ σ’ ένα δροσερό και σκιερό μέρος...

Στο βιβλίο αυτό τα δύο φιλαράκια μιλάνε σε ένα λουλούδι, πάνε για πικνίκ, ζωγραφίζουν τα δικά τους αριστουργήματα (εντάξει, προσπαθούν τουλάχιστον…) και ανακαλύπτουν την πιο χουχουλιαστή κουβέρτα όλων των εποχών! Ο Τζάρβις αποθεώνει τη φιλία σε τέσσερις τρυφερές ιστορίες που θα συγκινήσουν τους αναγνώστες, αλλά και θα τους κάνουν να γελάσουν δυνατά...

Τέσσερις ιστορίες, όπου τα δύο φιλαράκια μαλώνουν και τα ξαναβρίσκουν, ψήνουν κέικ, κάθονται στα βράχια (που, με κάποιο τρόπο, βγάζουν πόδια και...

Η Κόνι είναι ΠΟΛΥ ενθουσιασμένη με το πάρτι γενεθλίων της...

Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα κοριτσάκι έξυπνο πολύ...

Ο Πάντρεγκ και οι φίλοι του μαθαίνουν για το Τερατούργημα, ένα τέρας που δημιούργησε ο Βίκτορ Φρανκενστάιν ράβοντας μεταξύ τους μέλη από πτώματα διαφόρων φρικιαστικών πλασμάτων, και που στη συνέχεια το έκανε να ζωντανέψει με τη βοήθεια ενός μαγικού κλειδιού...

Μπορεί να γλίτωσαν παρά τρίχα τα τελευταία παιδιά από το απαγορευμένο οχυρό, δεν έχουν όμως και πολλούς λόγους να το γιορτάζουν...

Η Πένι και οι φιλενάδες της είναι ενθουσιασμένες: ένα καινούριο θεματικό πάρκο έχει ανοίξει στην πόλη τους, με πολλά γλυκούλικα ζωάκια...

Πόπο, ρε φίλε, ο καινούριος προπονητής μας είναι ένα σκέτο μηδενικό! Με μηδέν προετοιμασία δεν είναι δυνατόν οι Αετοί του Άλενμπεργκ να νικήσουν τους Κροκόδειλους του Κράντσμπαχ! Γι’ αυτό ο Άντον αποφασίζει να γίνει αυτός προπονητής και με τις τρομερές ιδέες του να σπρώξει την ομάδα μπροστά...

«Αχ! Πολύ θα ήθελα να έβλεπα πραγματικούς μονομάχους στην αρένα!» λέει ο Όσκαρ, ξεφυλλίζοντας με τον φίλο του τον Καρύδα ένα συναρπαστικό εικονογραφημένο βιβλίο για την αρχαία Ρώμη...