"Για το άνθισμα της λευτεριάς" Αόρατα της λευτεριάς/ τα χρυσοποίκιλτα δεσμά,/ δεν σε ματώνουν, δεν πονούν,/ όταν ισόβια σου κρατούν/ δέσμια την καρδιά σου!/ Το όραμα της οδηγός,/ στους ώμους άβαρος σταυρός/ μες τη ζωή το βάσταγμά της,/ η απουσία της εφιάλτης,/ τρομοκρατεί τα όνειρά σου....

Μύρια μελίσματα κι ιριδισμοί, της πλάσης κρύφιοι ανασασμοί, πλανόδια καθρεφτίσματα, αχνά στα σκοτεινά φεγγίσματα, σε χρόνου κύκλο ατέρμονα σιωπούν γύρω μου έμμονα: Συνωμοσία συμπαντική, για μιαν Οντότητα αινιγματική!...

-...

Γιοι του ανέμου, νομάδες αδέλφια μου, / τη γη αλωνίζετε καλοκαίρι χειμώνα, / στα χνάρια π αφήνετε τη μοίρα μου ψάχνω, / στης ερήμου την άμμο, ταπεινή ανεμώνα....

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...