Με έναν μαγικό τρόπο όλα τα σημαντικά γεγονότα της ζωής είναι συνδυασμένα με κάποιο φαγάκι που αποτελεί και το σημείο αναφοράς της κάθε ανάμνησης...

Στα τελευταία εβδομήντα περίπου χρόνια έλαβαν χώρα πολλές αλλαγές στο χωριό μου, το Πολύχρονο...

Όπως το πλοίο γέρνει όλο και περισσότερο, σπάνε και οι τελευταίες πόρτες και τα παράθυρα του σαλονιού, και η θάλασσα μπαίνει με τεράστια ορμή στο εσωτερικό...

O Ολλανδός ψυχίατρος Έντυ ντε Βιντ και η Γερµανίδα γυναίκα του Φρίντελ εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς τον Σεπτέµβριο του 1943...

-

Η «Ατέλειωτη Διαδρομή» θα σας ταξιδέψει από τον Όλυμπο, στο Ντίσελντορφ, από την Ρόδο στην Βουδαπέστη, από την λίμνη Μπάλατον στους αγώνες της «γειτονιάς του»...

ΡΟΥ σημαίνει στα παλαιά γαλλικά «μικρό ρυάκι» και μεταφορικά «ροή δακρύων, αίματος, χρημάτων»...

Η Δεσφίνα της Φωκίδας, ορεινό χωριό στους πρόποδες του Παρνασσού, γενέθλιος τόπος του συγγραφέα, τόπος φιλόξενος στον κόπο και στον πόνο, αναδύεται στη Δίφορη μνήμη μέσα από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, μέσα από την καταγραφή γεγονότων του 19ου και του 20ού αιώνα στις εφημερίδες, μέσα από τις μαρτυρίες καθημερινών ανθρώπων, μέσα από φωτογραφίες όπου ακινητεί η συγκίνηση...

Γύρω στα εξήντα μου, αποφάσισα να βάλω σε εφαρμογή κάποιο όνειρο, αποθηκευμένο στο πίσω μέρος του μυαλού μου...

Η γυναίκα με τα τέσσερα ονόματα, πάντα Αγγελική, κάποτε Κικίτσα, για λίγο Γιώργαινα κι έπειτα αγαπημένη Μπουμπού, έχει να μας διδάξει ένα μυστικό παρηγοριάς στο αδιέξοδο της αναζήτησης του διαβόητου νοήματος...

Ένας τοξικοεξαρτημένος βρίσκεται σταυρωμένος σε ένα δάσος...

-

Ποιοι είμαστε; Ποιοι μπορούμε να είμαστε, ποιοι θέλουμε να είμαστε, όταν μάλιστα ακολουθούμε διαφορετικούς δρόμους από αυτούς που επιτάσσει η «κανονικότητα»; Ανακαλύπτουμε εμείς την ερωτική επιθυμία ή μας ανακαλύπτει εκείνη; Πόσο ελεύθεροι είμαστε να ζήσουμε τον πόθο μας; Και έχει αυτός μία και μόνο μορφή, ή μεταβάλλεται και βαθαίνει, γίνεται τρυφερότερος; Στο τόσο προσωπικό και συγχρόνως αναλυτικό κείμενό της, η Καρολίν Έμκε ψηλαφεί την αναζήτηση και τη βαθμιαία ανακάλυψη του δικού της, διαφορετικού πόθου...

Το βι­βλίο βα­σί­ζε­ται σε πέ­ντε βι­ο­α­φη­γή­σεις παι­δι­ών του ελ­λη­νι­κού εμ­φυ­λίου...

Δεν θα είχα ασχοληθεί ποτέ με το θέμα του καρκίνου, αν δεν είχε χτυπήσει την πόρτα μου...