Ρωσική πεζογραφία

Ένας εικοσιπεντάχρονος, εύπορος Ρώσος βρίσκεται σε μια μικρή γραφική γερμανική πόλη του Ρήνου για διακοπές, όπου συναντά τυχαία δύο συμπατριώτες του, έναν νεαρό καλλιτέχνη ονόματι Γκάγκιν και ένα δεκα-επτάχρονο κορίτσι, με μια μυστηριώδη και ατίθαση συμπεριφορά, δημιουργώντας στα μάτια του νεαρού Ρώσου την εικόνα ενός δειλού, ντροπαλού και ανήσυχου κοριτσιού, με το όνομα Άσια (υποκοριστικό του ονόματος Άννα, που σπάνια χρησιμοποιούν οι Ρώσοι), και την οποία ο Γκάγκιν συστήνει ως αδελφή του....

Η Πετρούπολη δεν υπάρχει, απλώς νομίζουμε ότι υπάρχει....

"Η κωμόπολη ήταν μικρή, χειρότερη και από χωριό....

Ο Εδουάρδος Τουρνέιζεν (1888-1974), πάστορας της Ευαγγελικής Εκκλησίας στη γερμανόφωνη Ελβετία, μελετά τα έργα του Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέβσκι και πιάνει το νόημά του....

Πάνω σε μια αντιστροφή της Δελφικής προστακτικής «γνώθι σαυτόν», στηρίχτηκε το διανοητικό οικοδόμημα ενός ανθρώπου μυστικόπαθου και ταλαιπωρημένου, του οποίου ολόκληρη η ζωή σπαταλήθηκε στους χώρους του πνευματικού του «υπογείου»....

-...

-...

-...

-...

-...

-Και τι θέλεις να κάνω; ρώτησε η Νατάσα με αγωνία. -Περίμενε, θα πάω να τα κανονίσω εγώ. -Πρόσεχε! μου απαντησε η Νατάσα. Μόλις έκλεισα πίσω μου την πόρτα, ο Αλιόσας έτρεξε κοντά μου σα να με περίμενε…

-...

-...

Μειλίχια, μια νουβέλα....

Στο "Όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου", ο συγγραφέας αφηγείται τις εμπειρίες ενός ατόμου που θεωρεί ότι η ανθρώπινη ύπαρξη δεν έχει νόημα ούτε αξία και αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή του....