Μια πανδημία τρέλας που αιχμαλώτισε τον κόσμο...

Μακάρι να ήταν και οι άνθρωποι καλοί σαν τα δελφίνια...

Το «μυθιστόρημα-επανάσταση» για την τουρκική λογοτεχνία, «το πιο σημαντικό ίσως τουρκικό μυθιστόρημα του 20ου αιώνα» κατά την Ουνέσκο...

O Μπορατίν, μπλουζίστας που ζει στην Ιστανμπούλ, αποπειράται να αυτοκτονήσει πέφτοντας από τη Γέφυρα του Βοσπόρου...

Άνοιξη του 1901, στο –φανταστικό– νησί Μίνγκερ, µεταξύ Κρήτης και Κύπρου...

Ενώ η μικρασιατική εκστρατεία εξελίσσεται, ο επτάχρονος Εμίν Αλί ζει υπέροχα παιδικά χρόνια σε ένα παραθαλάσσιο χωριό ενός ελληνικού νησιού απέναντι από τα τουρκικά παράλια...

Η εξαφάνιση του Εγιούπ, ρίχνει την Πιλάρ σε μια περιπέτεια που ούτε είχε φανταστεί ποτέ...

Τρεις γενιές µιας οικογένειας, από το 1905 και µέχρι τα µέσα της δεκαετίας του 1970...

Η ιστορία µιας φιλίας που ξεκινά από τα παιδικά χρόνια µε τη γειτονιά να είναι ο ζωτικός της χώρος...

Το αμούστακο αγόρι με το όνομα Χασμέτ που δουλεύει ως βοηθός κουρέα, μια νύχτα βλέπει στον ύπνο του Εκείνη και την ερωτεύεται τρελά...

Πώς αφηγείσαι τον εφιάλτη; Πώς κάνεις την κόλαση λογοτεχνία; Τον πόνο τραγούδι; Στο καλύτερο ως τώρα βιβλίο της, η Ασλί Ερντογάν περιγράφει το ανείπωτο, αφαιρώντας τη φρίκη του, χωρίς να αλαφραίνει το υπαρξιακό του βάρος...

Τα 23 διηγήματα που περιλαμβάνονται είναι σύντομα και περιεκτικά: το πιο σύντομο εκτείνεται σε μόλις μία σελίδα, το πιο μακροσκελές σε έξι, και είναι γραμμένα με απλό τρόπο, βαθιά αντίληψη και ποικιλία θεμάτων...

«Το πρώτο λεπτό μετά τον θάνατό της, η συνείδηση της Τεκίλα Λεϊλά άρχισε να φθίνει, αργά και σταθερά, σαν την άμπωτη που απομακρύνεται από την ακτή…» Για τη Λεϊλά, κάθε λεπτό μετά τον θάνατό της φέρνει στην επιφάνεια μια ανάμνηση των αισθήσεών της: κατσίκι με μπαχαρικά στιφάδο, εκείνο που θυσίασε ο πατέρας της για να γιορτάσει τη γέννηση του πολυπόθητου γιου· μπρίκια όπου αχνίζουν το λεμόνι με τη ζάχαρη για να αποτριχώνουν οι γυναίκες τις γάμπες τους, ενόσω οι άντρες προσεύχονται· τον καφέ με τους σπόρους καρδάμωμου που μοιράζεται μ’ έναν ωραίο φοιτητή στο πορνείο όπου δουλεύει...

«Στους μπερντέδες του τουρκικού Καραγκιόζη, ο θρυλικός ετούτος πότης κρατάει στο ένα χέρι του χαντζάρι και στ’ άλλο ένα κανάτι με κρασί...

Ο Γκαλίπ είναι δικηγόρος και ζει στην Ιστανµπούλ...