Ο ποιητής υφαίνει με συναισθήματα τα ρούχα των λέξεων αλλά εκείνες, ανεξάρτητες και ελεύθερες, ξαπλώνουν ολόγυμνες στο λευκό χαρτί, περιμένοντας, ηδονικά υγρές για να τις αγγίξεις, με τα μάτια, την σκέψη, την καρδιά και τα χέρια σου....