Η καρδιά σμιλεύει τις λέξεις ανασαιμιά να γίνουν, στ’ απόκρυφα της...

Πλάνεψε η μοίρα το μυαλό και την καρδιά, τρέλανε κάθε κύτταρο της ύπαρξής μου φέρνοντας μίσος και καταστροφή...

Ψηλαφίζω στο άδειο κρεβάτι Ψάχνω το σώμα σου να κρατηθώ....

Η Μυρτώ δεν έπαψε ποτέ να θρηνεί τον αγαπημένο της....

Ένας χείμαρρος αναμνήσεων κατακλύζει τη Νέλλη, την ώρα ακριβώς που λέει το στερνό αντίο στη μητέρα της....

ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ Μαγεμένη δύση, μαγεμένο τοπίο, πλανεμένη ματιά....

-...