Φιλοσοφία, Αρχαία ελληνική

Πώς ο στωικισμός μπορεί να μας εμπνεύσει ώστε να απολαμβάνουμε ουσιαστικά τη ζωή. Ποιους τομείς της ζωής μας ελέγχουμε πραγματικά; Τι κάνουμε όταν οι καταστάσεις δεν εξελίσσονται προς όφελός μας;

Ποια είναι τα οφέλη και τα όρια της ελευθερίας του λόγου; Μπορεί η δημοκρατία να εφαρμοστεί σε μεγάλα κράτη; Ποια ήταν η σχέση της δημοκρατίας με την επεκτατική εξωτερική πολιτική ή τη δουλοκτησία; Ποιες ήταν οι πολιτικές αντιπαραθέσεις εντός της αθηναϊκής δημοκρατίας; Τελικά, τι είναι δημοκρατία; Αυτά και πολλά άλλα σπουδαία ερωτήματα εξετάζονται στο βιβλίο Ιδεολογία και φιλοσοφία της δημοκρατίας στην αρχαία Ελλάδα, ένα από τα τελευταία έργα του μεγάλου στοχαστή και ιστορικού της φιλοσοφίας Θανάση Θ....

Ένας Ευτυχισμένος Έλληνας ήταν ο φιλόσοφος Επίκουρος....

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα βιβλίο με όλη την άγνωστη αλήθεια για τις ζωές και το έργο των ανθρώπων που γέννησαν τις μεγαλύτερες ιδέες του κόσμου....

...

...

Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία όπως αποτυπώνεται στο παρόν βιβλίο είναι Ιστορία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας διαρθρωμένη σε κεφάλαια που πραγματεύονται τους πυρήνες της προσωκρατικής, πλατωνικής και αριστοτελικής φιλοσοφίας με επίκεντρο την οντολογία και τη γνωσιολογία....

...

O ευρύς και περιεκτικός ορίζοντας του αρχαίου ελληνικού στοχασμού περιλαμβάνει πολλές και ποικίλες ιδέες και εγείρει πολλά και διαφορετικά ερωτήματα σχετικά με την ανθρώπινη ταυτότητα....

Ο Αίλιος Αριστείδης, επιφανής ρήτορας των αυτοκρατορικών χρόνων (2ος αι....

Με οντικό και νοηματοδοτικό μεταλλάκτη την οργανική μυθολογία, τα σημεία της εμπεδόκλειας αυτοαναφοράς στο μέρος: "κούρος", "κόρη", "θάμνος", "οιωνός" και "ιχθύς", τα σημεία αυτά, οικείες ήδη σε εμάς, περίκλειστες, αυτοτελείς παρουσίες, οντικές και νοηματοδοτικές μονάδες για τον διατμηθέντα -σπαραγμένο στοχαστικό λόγο, λειτουργούν, - στο εξής - στο πλαίσιο της ανάκτησης του σώματος του λόγου του Ακραγαντίνου στοχαστή, κατ’ αρχάς ως μορφο-κλασματικές παρουσίες, σχεδόν συγχρόνως ως οντο-κλασματικές και βέβαια ως μεγα-οντο-κλασματικές παρουσίες, παράλληλα δε ως παρουσίες σημασιο-κλασματικές· τελικά, λειτουργούν ως σημεία οντικής και νοηματοδοτικής υπερπλησμονής, δηλαδή ως μη αναπαραστατικές, οντικές και νοηματικές συσπειρώσεις του γίγνεσθαι του Κόσμου / μη αναπαραστατικές, οντικές και νοηματικές πυκνώσεις της ροής του γίγνεσθαι του Κόσμου· του γίγνεσθαι του Κόσμου, του οποίου η οντική και παράλληλα η νοηματοδοτική παρουσία, με τη βαρύτητα, το εύρος και-άρα-τη δύναμη που αυτή διαθέτει, εκτινάσσεται προς εμάς ως συσπείρωση ή διαχέεται προς εμάς ως πύκνωση, μέσα από αυτά ταύτα τα σημεία-επαναλαμβάνουμε- της οντικής και νοηματοδοτικής υπερπλησμονής....

Η κυρηναϊκή φιλοσοφία συνδέεται με δύο αρχαίες παραδόσεις: το σωκρατικό κίνημα και τον ελληνικό σκεπτικισμό....

"Όποιος θέλει να είναι ελεύθερος, δεν πρέπει να επιθυμεί ή να αποφεύγει κάτι που εξαρτάται από τους άλλους, αλλά να περιοριστεί μόνο σε εκείνα στα οποία έχει τον απόλυτο έλεγχο"....

...

...