Στη ρευστή και αβέβαιη εποχή μας, τι οδηγεί στην άνοδο της νοσηρότητας και του απανθρωπισμού, της ακροδεξιάς και του μισαλλόδοξου αντισυστημισμού, στην ανοχή ακόμα και τη διάπραξη του κακού; Πώς απαξιώθηκε η δημοκρατία, η πολιτική και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας; Πώς απαξιώθηκε η Αριστερά από το σύστημα, αλλά και από τον ίδιο της τον εαυτό; Πώς η κυβερνώσα Αριστερά έφτασε να εκλέξει ως αρχηγό της έναν νεαρό επιχειρηματία άσχετο με τις ιδέες και αξίες της Αριστεράς και παντελώς άγνωστο στη χώρα; Πώς οδηγήθηκε στην τελική και πιο τραγελαφική απαξία της; Η αιτία ήταν έτοιμη από καιρό και η ρίζα της φτάνει πολύ βαθιά, έως την κοινωνική και πολιτική παθολογία της ρευστής εποχής μας...

Τελικά, το νόημα και ο εαυτός ανακαλύπτονται ή κατασκευάζονται; Υπάρχει «αυθεντικός» εαυτός; Γιατί το καθημερινό υπαρξιακό άγχος μας δεν είναι η «επίγνωση του θανάτου», αλλά άγχος για νόημα, κοινωνική αναγνώριση και καταξίωση; Πόσο ελεύθερος είναι ένας εαυτός, «φυσικός» ή ψηφιακός, όταν δεν είναι αυτόνομος; Πώς η ανεμπόδιστη ατομική ελευθερία, που απολαμβάνουμε στις φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες μας, γίνεται χειραγωγική μέσα από τα λάικ, τις σέλφι μας και τους φόλοουερ ψηφιακούς εαυτούς μας; Πώς η αγορά χειραγωγεί τις επιθυμίες μας; Πώς το νόημα του εκάστοτε ασήμαντου, του κάθε συμβολικού «σκουπιδιού», καθώς και της κάθε ιδεοληψίας και φανατισμού –πολιτικού, θρησκευτικού, ποδοσφαιρικού– περιορίζει τη νευροπλαστικότητα του εγκεφάλου, την σκέψη και την κριτική μας ικανότητα; Ένα «φιλοσοφικό ρεπορτάζ» στα ενδότερα της κοινωνικής ύπαρξης, εκεί όπου παράγουμε το νόημα που μας επιβεβαιώνει και καταξιώνει...