Ὀχτὼ λεπτὰ φωτὸς

Τὰ ὅρια τοῦ κόσμου ῎Ακου. ῾Ο τολμηρὸς κελαηδιστὴς τοῦ πρωινοῦ πῶς γίνεται ἀγωγὸς γιὰ νὰ περάσει ἀπὸ μέσα του τὸ φῶς καὶ νὰ μετουσιωθεῖ σὲ γλώσσα. Καλὰ θὰ κάνουμε νὰ τὸ καταλάβουμε πὼς ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου μας εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ ἔρωτα. ῾Η γλώσσα τῶν πουλιῶν εἶναι ἡ γλώσσα τοῦ ἔρωτα. ῾Η γλώσσα τῶν δέντρων εἶναι ἡ γλώσσα τοῦ ἔρωτα. ῾Η γλώσσα τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἡ γλώσσα τοῦ ἔρωτα. ῞Οταν ἡ ὕλη συνάντησε τὴν ἀντιύλη παρήχθη φῶς καὶ ἡ γέννηση τοῦ φωτὸς παρήγαγε γλώσσα καὶ ἡ γλώσσα παρήγαγε τὸν κόσμο ἐκ νέου. ῾Ο κόσμος μας εἶναι ἡ γλώσσα καὶ τὰ ὅρια τῆς γλώσσας μας εἶναι τὰ ὅρια τοῦ κόσμου. Τί ἄνοιγμα στὸ ἄπειρο ποὺ εἶναι τὸ φιλί! Τί ἐξάλειψη τῶν ὁρίων συντελεῖται ὅταν δύο γλῶσσες συναντιοῦνται! Καὶ τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει τότε εἶναι τὸ ἄγγιγμα τῆς ἀπεραντοσύνης. ῾Ο ἦχος τῆς θάλασσας.