Δαμουλάκης Ευγένιος

Αφελώς, σαν φύσηξα τη ζάχαρη της τσίχλας των ημερών γρήγορα πλάθοντάς την, την κόλλησα πίσω από το αυτί της εποχής...

Πόσο δική μας είναι η ζωή; Διά πυρός και σιδήρου στο αμόνι και στο σφυρί....