Μαργαρίτη Αργυρώ

Την ώρα που οι φλόγες έτρεχαν να την κάψουν, έσκισε η αρχοντοπούλα το φουστάνι της το μεταξωτό, έκρυψε μέσα το κόσμημα το μονάκριβο και τύλιξε το μωρό της, όταν η δούλα της ούρλιαζε την κόρη σου, κυρά, για τον γιο μου… Και χάρισε, που λες, ετούτο το χρυσό φλουρί όνομα στο κορίτσι που μεγάλωσε στον μαυλομαχαλά, στη γειτονιά του πληρωμένου σεβντά...

ΘΡΑΚΗ, 1895-1913. Στη μαγική πόλη της Ξάνθης, σπουδαίες μοδίστρες με ασημένιες δαχτυλήθρες ντύναν τις Θράσσες με την τελευταία λέξη της μόδας.

Ένας έρωτας παραμυθένιος το μυθιστόρημα αυτό, μπερδεμένος στις κλωστές της Ιστορίας, τότε που θέλησε να δοκιμάσει τις αντοχές της προδοσίας, τη δύναμη της φωτιάς....

Ένα παράξενο γράμμα, μισό στα πορτογαλικά, το άλλο μισό ανορθόγραφα ελληνικά, που αναφέρεται σε έναν αμύθητο θησαυρό, γίνεται αφορμή να βγουν στην επιφάνεια ψέματα σκεπασμένα από τη λάβα....

Τέσσερις ιστορίες ζωντανεύουν στο βιβλίο αυτό....