Ολίγα στιγμιότυπα από το έργο: Το προσκήνιο του έρωτος θαυμάζω, την παράστασιν της ζωής οπού τίποτε άλλο δεν οφείλει να θυμίζει παρά μονάχα την αιρετικότητα του έρωτος...

Ολίγες αράδες για το έργο: Αναθηματικώς, κλίνω γόνυ στους αξίους των γραμμάτων και στους ικανούς του αγώνος, πάντοτε με την θύμηση αντάμα και με το δάκρυ σύντροφο, δάκρυ της αγάπης και της επισημάνσεως πως ο λαός θέλει λαό για να ηγηθεί της τέχνης και για να σταθεί συντροφικώς πλάι στον σύντροφο...