Μια φέτα βούτυρο και μέλι

Ευγνωμοσύνη Το να προχωράς, δε σημαίνει πως προοδεύεις το να μπορείς να πετάς, δε σε καθιστά ελεύθερο το να βρεις ένα σπίτι όμως, να ξεκουράζεται η μοναξιά σου τις νύχτες, αυτό σίγουρα σ’ ελευθερώνει. Εκεί, στο 27ο σκαλί, ούτε ψηλά ούτε χαμηλά, μα ακριβώς εκεί που η ψυχή σου δε φοβάται το ύψος κάνεις τρία βήματα μπροστά – Πώς; Ευγνωμοσύνη, – Για να φτάσω τα 30 καλά πάω;