31 αξέχαστα χρόνια στο ξύλινο τιμόνι της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ε

To δόγµα διχάζει, η αµφιβολία ενώνει. Κοινώνησα τη δηµοσιογραφία από τα δεκαεννιά µου χρόνια, όταν, αν και ήµουν φοιτητής στην ΑΣΟΕΕ, µε δέχτηκαν στο «Έθνος». Το πώς, είναι µια συναρπαστική ιστορία που θέλω κάποτε να τη γράψω. Έβγαζα, όµως, προηγουµένως, µαζί µε συµµαθητές µου, εφηµερίδα ως µαθητής στο 11ο µεικτό Γυµνάσιο Περιστερίου, τη «Μαθητική Ηχώ». Λίγο µάλιστα πριν βγάλω το Γυµνάσιο, ήµουν και... αρχισυντάκτης σε µια εβδοµαδιαία τοπική εφηµερίδα, «Το Περιστέρι». Τον Απρίλιο του 1976 έγινα διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» και το 1987 και της «Κυριακάτικης Ε» ως το 2007. Αυτά τα 31 χρόνια επιχειρώ να περιγράψω σε αυτό το βιβλίο, γιατί για µένα ήταν στην κυριολεξία αξέχαστα.