Bernhard Thomas

Δεν ταράζομαι απλώς εξάπτομαι κάπου κάπου ώστε να μη νομίζετε ότι είμαι κιόλας νεκρός δεν είμαι το αντίθετο μάλιστα το σώμα είναι απονεκρωμένο αλλά το κεφάλι αναγεννιέται κάθε μέρα φοβερή κατάσταση τα πρωινά στο κρεβάτι δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να στέκεται ξανά στα πόδια του όμως δεν παραιτούμαι δεν παραιτούμαι και δεν εγκαταλείπω....

Καθώς για μια ακόμα φορά, αν και πολύ πιο συνετά αυτή τη φορά, έγινα έρμαιο της ασθένειας και της παθογένειάς μου, σκέφτηκα, τι κάνουμε τώρα; Και στρώθηκα κάτω και άρχισα να γράφω....

Βιέννη, πρώτα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο....